Ghost Ocean - Runescarred

No silver lining within these clouds

Blackness consumes their rays

Can we weather this storm that has beaten our weathered bows

Promising gales for days and for days

So many moons we’ve searched for

The answers to proves, a trove lore

The bounty was high, it towered to the sky

It was the Weight of Poseidon

A barnacled lie

Into the depths we find our home

Refracted faces that mock our own

On the Ghost Ocean floor

Thunderous crack!

The mast met the deck

Twenty men laid to rest upon this buoyant wreck

My eyes can not pierce this mist at my face

Swimming through iron and salt, is this the end that I taste?

Into the depths we find our home

Refracted faces that mock our own

On the Ghost Ocean floor

Beneath the surface I see it all

The serpents' control made clear

The crushing pressure forcing cries from my lungs

Warnings trapped in waves for no one to hear

My screams across the combers

Now whispers atop the sea

Begging the sea-faring passers by

To find an example in me

Yet, into the depths they find their home

My refracted eyes are now their own

On this Ghost Ocean floor

Geen zilveren randje binnen deze wolken

Zwartheid verteert hun stralen

Kunnen we deze storm doorstaan ​​die onze verweerde bogen heeft verslagen?

Veelbelovende stormen voor dagen en dagen

Zoveel manen waarnaar we hebben gezocht

De antwoorden op bewijzen, een schat aan kennis

De premie was hoog, hij torende naar de hemel

Het was het gewicht van Poseidon

Een gepofte leugen

In de diepte vinden we ons thuis

Gebroken gezichten die de onze bespotten

Op de Ghost Ocean-bodem

Donderende knal!

De mast ontmoette het dek

Twintig mannen te ruste gelegd op dit drijvende wrak

Mijn ogen kunnen deze mist op mijn gezicht niet doorboren

Zwemmen door ijzer en zout, is dit het einde dat ik proef?

In de diepte vinden we ons thuis

Gebroken gezichten die de onze bespotten

Op de Ghost Ocean-bodem

Onder de oppervlakte zie ik het allemaal

De controle van de slangen maakte duidelijk

De verpletterende druk dwingt kreten uit mijn longen

Waarschuwingen gevangen in golven die niemand kan horen

Mijn geschreeuw over de kammen

Nu fluistert boven op de zee

Smeek de zeevarende voorbijgangers

Een voorbeeld vinden in mij

Maar in de diepte vinden ze hun thuis

Mijn gebroken ogen zijn nu van henzelf

Op deze Ghost Ocean-bodem