Herida - Roko

Mejor que lo nuestro no empiece nunca

Para que no acabe de cualquier manera

Lo escondo en los labios con palabras mudas

Lo sueño despacio en noches eternas

Mejor que lo nuestro no empiece nunca

Para que no estalle jamás en pedazos

Lo guardo debajo de mil mar de dudas

Lo niego a la sombra de tanto fracaso, de tanto fracaso

Será aquella herida abierta en el alma

La melancolía de nuestra mirada, la historia pendiente

Los besos perdidos, la culpa que duele

Por lo no vivido, será aquella herida, será aquella herida

Mejor que lo nuestro no empiece nunca

Para que no acabe como todo acaba

Lo vivo en silencio de horas oscuras

Escribo tu nombre perdido en el agua

Mejor que lo nuestro no empiece nunca

Para que no acabe hallando despojos

Recojo mis cosas sin hacer preguntas

Me llamas un día y yo no respondo (y yo no respondo)

Será aquella herida abierta en el alma

La melancolía de nuestra mirada, la historia pendiente

Los besos perdidos, la culpa que duele

Por lo no vivido, será aquella herida, será aquella herida

¡Oh.

no!

Los besos perdidos, la culpa que duele

Por lo no vivido, será aquella herida, será aquella herida

Será aquella herida…

Beter dan de onze, begin nooit

Zodat het op geen enkele manier eindigt

Ik verberg het in de lippen met stille woorden

Ik droom het langzaam in eeuwige nachten

Beter dan de onze, begin nooit

Zodat het nooit in stukken barst

Ik houd het onder duizend zee van twijfels

Ik ontken het in de schaduw van zoveel mislukkingen, van zoveel mislukkingen

Het zal die open wond in de ziel zijn

De melancholie van onze blik, het hangende verhaal

De verloren kussen, het schuldgevoel dat pijn doet

Want wat niet is geleefd, het zal die wond zijn, het zal die wond zijn

Beter dan de onze, begin nooit

Zodat het niet eindigt zoals alles eindigt

Ik leef het in stilte van donkere uren

Ik schrijf je naam verloren in het water

Beter dan de onze, begin nooit

Zodat je uiteindelijk geen puin vindt

Ik pak mijn spullen zonder vragen te stellen

Je belt me ​​op een dag en ik neem niet op (en ik neem niet op)

Het zal die open wond in de ziel zijn

De melancholie van onze blik, het hangende verhaal

De verloren kussen, het schuldgevoel dat pijn doet

Want wat niet is geleefd, het zal die wond zijn, het zal die wond zijn

Oh.

Nee!

De verloren kussen, het schuldgevoel dat pijn doet

Want wat niet is geleefd, het zal die wond zijn, het zal die wond zijn

Het zal die wond zijn...