Ayer Murió - Rocío Dúrcal

Ayer murió, el gran amigo que

Solo vivía soñando que regresaras

Muy pronto a su lado

Pero su sueño en la muerte se quedo

Ayer murió

Y en su agonía llorando te perdono

Tu ingrata ausencia

Que a la muerte lo condujo

Que lo dejaras fue su más triste dolor

Muy feliz, tú estabas muy feliz

Mientras que el se moría por ti

Muy feliz, tú estabas muy feliz

Mientras que el se moría por ti

Mientras que tu

Vivías con otro agonizaba

Y en su dolor, la ultima

Lagrima de sus ojos derramaba

Tu nombre fue, la ultima frase

Que sus labios pronunciaron

Y dijo así

Aun recuerdo hoy sus últimas palabras

Muy feliz, que fueras muy feliz

Que halla te espera, que al fin

Tienes que morir

Muy feliz, que fueras muy feliz

Que halla te espera, que al fin

Tienes que morir

Muy feliz, que fueras muy feliz

Que halla te espera, que al fin

Tienes que morir

Gisteren de grote vriend die

Ik leefde alleen maar dromend dat je zou terugkeren

Zeer binnenkort aan uw zijde

Maar zijn droom in de dood bleef

gisteren stierf hij

En in zijn doodsangst huilend vergeef ik je

je ondankbare afwezigheid

Dat leidde hem tot de dood

Dat je hem verliet was zijn droevigste pijn

Heel blij, je was heel blij

Terwijl hij stervende was voor jou

Heel blij, je was heel blij

Terwijl hij stervende was voor jou

terwijl jij

Je leefde met een andere stervende

En in zijn pijn, de laatste

Tranen uit zijn ogen vloeiden

Je naam was, de laatste zin

dat zijn lippen uitspraken

en zei het

Ik herinner me zijn laatste woorden vandaag nog

Heel blij, dat je heel blij was

Wat staat je te wachten, dat eindelijk

je moet dood

Heel blij, dat je heel blij was

Wat staat je te wachten, dat eindelijk

je moet dood

Heel blij, dat je heel blij was

Wat staat je te wachten, dat eindelijk

je moet dood