Chaque Feu - Roch Voisine

Ma belle habite au pays des polaires

Près des sapins millénaires

Ma belle renaît de chaque neige

Douce et fière

Comme une rose en hiver

Et chaque feu que j’allume là-bas

La fait revenir vers moi

Je serai jamais le capitaine de ses ailes

Mais je sais voler à ses côtés

Je serai jamais le chasseur, l’ami infidèle

Car c’est elle qui m’a ferré

Ma belle habite la ville et la nuit

Les lumières l’ont grandie

Ma belle est toujours restée libre comme l’eau

Mais je connais son numéro

Et chaque feu que j'éteins sous tes pas

Me rapproche un peu de toi

Je serai jamais le capitaine de tes ailes

Mais je sais voler à tes côtés

Je serai jamais le chasseur, l’ami infidèle

Car c’est toi qui m’a piégé… en premier

Et chaque feu que j’allume pour toi

se consume un peu en moi…

Et chaque feu ne brûle que mes doigts…

Car c’est toi qui m’a piégé… en premier.

Mijn mooie leven in het land van de pool

In de buurt van de duizend jaar oude dennenbomen

Mijn schoonheid wordt herboren uit elke sneeuwval

lief en trots

Als een roos in de winter

En elk vuur dat ik daar aansteek

Breng haar terug naar mij

Ik zal nooit de kapitein van haar vleugels zijn

Maar ik weet hoe ik aan haar zijde moet vliegen

Ik zal nooit de jager, de ontrouwe vriend zijn

Omdat zij het was die me verslaafd maakte

Mijn schoonheid leeft in de stad en 's nachts

De lichten zijn haar gegroeid

Mijn schoonheid is altijd zo vrij gebleven als water

Maar ik ken haar nummer

En elk vuur dat ik onder je voeten blust

Breng me een beetje dichter bij jou

Ik zal nooit de kapitein van jouw vleugels zijn

Maar ik weet hoe ik aan je zijde moet vliegen

Ik zal nooit de jager, de ontrouwe vriend zijn

Omdat je me voor de gek hield... eerst

En elk vuur dat ik voor jou aansteek

brandt een beetje uit in mij...

En elk vuur brandt alleen mijn vingers...

Omdat je me voor de gek hield... eerst.