Blue - ROB.GREEN

I drink a poison pitch black and it spins the room.

Wanted to feel unattached, now I feel marooned.

Red sky October, white cliffs hungover;

and it’s coming on

something strong.

My mouth starts running

long before the purple haze is gone

You say oh I’m so yellow why can’t I be brave You let go

'cos I let go

Nobody takes the blame

The one thing keeping my hope alive

Is the same thing that tells me we wont survive

The colours all fade as we divide, it’s true

Now all that’s left is Blue

Blue

Now all that’s left is Blue

It’s an ultra-violet violence

No-one else can see the war

We were once so vibrant

Now we’re bleak and silent

Mentally keeping score

Clouds over home,

They’re monochrome,

Heavy and grey,

With the words we don’t say

And at any moment

I know we’re gonna see the rain

You say oh I’m so yellow why can’t I be brave You let go

Cos I let go

Nobody takes the blame

The one thing keeping my hope alive

Is the same thing that tells me we wont survive

The colours all fade as we divide, it’s true

It’s doesn’t surprise me

I’ve been going over board

Doesn’t surprise me

I’ve been trying to ignore

It doesn’t surprise me

We’ve been going over board

Trying to ignore the fact that

It doesn’t surprise me

I’ve been going over board

Doesn’t surprise me

I’ve been trying to ignore

It doesn’t surprise me

We’ve been going over board

Trying to ignore the fact that

It doesn’t surprise me

No you never surprise me

I drink a poison pitch black and it spins the room

Ik drink een gif pikzwart en het draait de kamer rond.

Ik wilde me ongebonden voelen, nu voel ik me gestrand.

Rode lucht Oktober, witte kliffen kater;

en het komt eraan

iets sterks.

Mijn mond begint te lopen

lang voordat de paarse waas is verdwenen

Je zegt oh ik ben zo geel waarom kan ik niet dapper zijn Je laat los

omdat ik het losliet

Niemand neemt de schuld op zich

Het enige dat mijn hoop levend houdt

Is hetzelfde dat me vertelt dat we het niet zullen overleven

De kleuren vervagen allemaal als we ons verdelen, dat is waar

Nu is alles wat overblijft blauw

Blauw

Nu is alles wat overblijft blauw

Het is een ultraviolet geweld

Niemand anders kan de oorlog zien

We waren ooit zo levendig

Nu zijn we somber en stil

Score mentaal bijhouden

Wolken boven huis,

Ze zijn monochroom,

Zwaar en grijs,

Met de woorden die we niet zeggen

En op elk moment

Ik weet dat we de regen gaan zien

Je zegt oh ik ben zo geel waarom kan ik niet dapper zijn Je laat los

Want ik heb losgelaten

Niemand neemt de schuld op zich

Het enige dat mijn hoop levend houdt

Is hetzelfde dat me vertelt dat we het niet zullen overleven

De kleuren vervagen allemaal als we ons verdelen, dat is waar

Het verbaast me niet

Ik ben overboord gegaan

Verbaast me niet

Ik heb geprobeerd te negeren

Het verbaast me niet

We zijn over boord gegaan

Ik probeer het feit te negeren dat

Het verbaast me niet

Ik ben overboord gegaan

Verbaast me niet

Ik heb geprobeerd te negeren

Het verbaast me niet

We zijn over boord gegaan

Ik probeer het feit te negeren dat

Het verbaast me niet

Nee, je verbaast me nooit

Ik drink een gif pikzwart en het draait de kamer rond