Beeswing - Richard Thompson

I was nineteen when I came to town

They called it the Summer of Love

They were burning babies, burning flags

The hawks against the doves

I took a job in the steamie down on Cauldrum Street

And I fell in love with a laundry girl

Who was working next to me

Oh she was a rare thing, fine as a bee’s wing

So fine a breath of wind might blow her away

She was a lost child, oh she was running wild

She said «As long as there’s no price on love, I’ll stay

And you wouldn’t want me any other way»

Brown hair zig-zag around her face and a look of half-surprise

Like a fox caught in the headlights

There was animal in her eyes

She said «Young man, oh can’t you see I’m not the factory kind

If you don’t take me out of here I’ll surely lose my mind»

Oh she was a rare thing, fine as a bee’s wing

So fine that I might crush her where she lay

She was a lost child, she was running wild

She said «As long as there’s no price on love, I’ll stay

And you wouldn’t want me any other way»

We busked around the market towns

And picked fruit down in Kent

And we could tinker lamps and pots and knives

Wherever we went

And I said that we might settle down, get a few acres dug

Fire burning in the hearth and babies on the rug

She said «Oh man, you foolish man, it surely sounds like hell

You might be lord of half the world, you’ll not own me as well»

Oh she was a rare thing, fine as a bee’s wing

So fine a breath of wind might blow her away

She was a lost child, oh she was running wild

She said «As long as there’s no price on love, I’ll stay

And you wouldn’t want me any other way»

We was camping down the Gower one time

The work was pretty good

She thought we shouldn’t wait for the frost

And I thought maybe we should

We was drinking more in those days

And tempers reached a pitch

And like a fool I let her run with the rambling itch

Oh the last I heard she’s sleeping rough back on the Derby beat

White Horse in her hip pocket and a wolfhound at her feet

And they say she even married once

A man named Romany Brown

But even a gypsy caravan was too much settling down

And they say her flower is faded now

Hard weather and hard booze

But maybe that’s just the price you pay

For the chains you refuse

Oh she was a rare thing, fine as a bee’s wing

And I miss her more than ever words could say

If I could just taste all of her wildness now

If I could hold her in my arms today

Well I wouldn’t want her any other way

Ik was negentien toen ik naar de stad kwam

Ze noemden het de zomer van de liefde

Ze verbrandden baby's, verbrandden vlaggen

De haviken tegen de duiven

Ik nam een ​​baan in de steamie in Cauldrum Street

En ik werd verliefd op een wasvrouw

Wie werkte er naast mij?

Oh ze was een zeldzaam ding, fijn als de vleugel van een bij

Dus een zuchtje wind kan haar wegblazen

Ze was een verloren kind, oh ze was wild aan het rennen

Ze zei: "Zolang liefde geen prijs heeft, blijf ik"

En je zou me niet anders willen»

Bruin haar zigzaggend rond haar gezicht en een halve verrassing

Als een vos gevangen in de koplampen

Er was een dier in haar ogen

Ze zei: "Jongeman, oh, zie je niet dat ik niet van het fabriekstype ben?"

Als je me hier niet weghaalt, zal ik zeker gek worden»

Oh ze was een zeldzaam ding, fijn als de vleugel van een bij

Zo fijn dat ik haar zou kunnen verpletteren waar ze lag

Ze was een verloren kind, ze was op hol geslagen

Ze zei: "Zolang liefde geen prijs heeft, blijf ik"

En je zou me niet anders willen»

We kuierden door de marktsteden

En fruit geplukt in Kent

En we konden aan lampen en potten en messen sleutelen

Waar we ook gingen

En ik zei dat we ons misschien konden settelen, een paar hectare konden graven

Vuur dat brandt in de haard en baby's op het tapijt

Ze zei: "Oh man, jij dwaze man, het klinkt echt als een hel"

U bent misschien de heer van de halve wereld, u zult mij ook niet bezitten»

Oh ze was een zeldzaam ding, fijn als de vleugel van een bij

Dus een zuchtje wind kan haar wegblazen

Ze was een verloren kind, oh ze was wild aan het rennen

Ze zei: "Zolang liefde geen prijs heeft, blijf ik"

En je zou me niet anders willen»

We waren een keer aan het kamperen op de Gower

Het werk was best goed

Ze vond dat we niet moesten wachten op de vorst

En ik dacht dat we misschien zouden moeten

We dronken meer in die tijd

En de gemoederen bereikten een hoogtepunt

En als een dwaas liet ik haar rennen met de kruipende jeuk

Oh, het laatste dat ik hoorde dat ze ruig slaapt op de Derby-beat

White Horse in haar heupzak en een wolfshond aan haar voeten

En ze zeggen dat ze zelfs een keer getrouwd is

Een man genaamd Romany Brown

Maar zelfs een zigeunercaravan was te veel om te settelen

En ze zeggen dat haar bloem nu vervaagd is

Hard weer en harde drank

Maar misschien is dat gewoon de prijs die je betaalt

Voor de kettingen die je weigert

Oh ze was een zeldzaam ding, fijn als de vleugel van een bij

En ik mis haar meer dan ooit woorden konden zeggen

Als ik nu al haar wildheid kon proeven

Als ik haar vandaag in mijn armen zou kunnen houden

Nou, ik zou haar niet anders willen