Waltz - Respire

Through the crowd we gently fall

Faces like caricatures of broken dreams, of broken hearts

This desperate longing rises within me

Its hands tight around my neck

Around my neck

It’s just that I falter often

It’s not resolve, but escape I’m after

And the way that this is drowning

That this is giving up

On everything I’ve worked so hard to keep

So hard to keep

These lights, the way they illuminate

The gentle valleys of your figure as you stagger across the room

In the slow motion picture of our final waltz

You look like the specter I saw by my deathbed

Grab my hand, let’s sleep forever

The air feels thin

The weightlessness astounds me

My worries evanesce with the coming of the tide

It swallows up all of this hate

And I feel euphoric enough to fade, to fade away

Away

Away

Away

From the edge of the cliff

I’ll look back at my wasted life

I’ll look back at my wasted life

And laugh as I jump

Door de menigte vallen we zachtjes

Gezichten als karikaturen van gebroken dromen, van gebroken harten

Dit wanhopige verlangen stijgt in mij op

Zijn handen strak om mijn nek

Om mijn nek

Het is gewoon dat ik vaak wankel

Het is geen oplossing, maar ik ben op zoek naar ontsnapping

En de manier waarop dit verdrinkt

Dat dit is opgeven

Aan alles waar ik zo hard aan heb gewerkt om te behouden

Zo moeilijk te houden

Deze lichten, de manier waarop ze verlichten

De zachte dalen van je figuur terwijl je door de kamer wankelt

In de slow motion van onze laatste wals

Je lijkt op het spook dat ik zag bij mijn sterfbed

Pak mijn hand, laten we voor altijd slapen

De lucht voelt dun aan

De gewichtloosheid verbaast me

Mijn zorgen verdwijnen met de komst van het tij

Het slokt al deze haat op

En ik voel me euforisch genoeg om te vervagen, om te vervagen

Weg

Weg

Weg

Vanaf de rand van de klif

Ik kijk terug op mijn verspilde leven

Ik kijk terug op mijn verspilde leven

En lachen als ik spring