Ascent - Respire

Lift this flesh up to serve secret desires

The sky above and earth below, our home with the ashes

Of past laments, things left unsaid

A lonesome breeze, the day I left

Your lips on mine, the bitter taste of a yearning heart

That’s lost the strength to love, with regrets weighing down

I sink to the bottom of despair

All alone, slowly dying, there’s a lack within

Born of God, forsaken virtue, this divine flesh

Can you feel all that’s left?

This sprawling distance

This sprawling distance, the silence of isolation

All alone, slowly dying, there’s a lack within my heart

Born of God, forsaken virtue, this divine flesh (is rotting)

Was I thrown into being all broken or did I do this to myself?

In desperation I cry out, please let this life end

If I had to chose, I would want nothing to do with me

If I had to chose, I would want nothing to do with this

To do with this

To do with this

Lover, can you feel your brittle bones break with the weight of words we once

said in silence?

Darling, if all the lonely stars in the sky fell I would still feel your warmth

till the end

My God, if you have made me in your image, then what makes you despise yourself

so?

To be honest, I feel like every breath I take would be better off as my last

And how many more years of this must I bear?

How many more times will I numb myself?

To feel through just another day

I can’t go on

Will I die to find

The true meaning of your smile?

Will the heavens open up

And show me the light of redemption?

Or will the never-ending dark

Be my only salvation?

Will I see your face again

Before my final breath?

When will I see your face again?

Til dit vlees op om geheime verlangens te dienen

De lucht boven en de aarde beneden, ons huis met de as

Van klaagzangen uit het verleden, dingen bleven onuitgesproken

Een eenzaam briesje, de dag dat ik vertrok

Jouw lippen op de mijne, de bittere smaak van een verlangend hart

Dat is de kracht verloren om lief te hebben, met spijt die zwaar weegt

Ik zink tot op de bodem van de wanhoop

Helemaal alleen, langzaam stervend, er is een gebrek van binnen

Geboren uit God, verlaten deugd, dit goddelijke vlees

Kun je voelen wat er allemaal nog over is?

Deze uitgestrekte afstand

Deze uitgestrekte afstand, de stilte van het isolement

Helemaal alleen, langzaam stervend, er is een gebrek in mijn hart

Geboren uit God, verlaten deugd, dit goddelijke vlees (is aan het rotten)

Ben ik erin gegooid om helemaal kapot te zijn of heb ik mezelf dit aangedaan?

In wanhoop roep ik het uit, laat dit leven alsjeblieft eindigen

Als ik moest kiezen, zou ik niets met mij te maken willen hebben

Als ik zou moeten kiezen, zou ik hier niets mee te maken willen hebben

Om hier mee te doen

Om hier mee te doen

Geliefde, voel je je broze botten breken met het gewicht van de woorden die we ooit hebben gehad?

zei in stilte?

Schat, als alle eenzame sterren aan de hemel zouden vallen, zou ik je warmte nog steeds voelen

tot het einde

Mijn God, als u mij naar uw beeld hebt gemaakt, waarom veracht u uzelf dan?

dus?

Om eerlijk te zijn, heb ik het gevoel dat elke ademhaling die ik neem beter af zou zijn als mijn laatste

En hoeveel jaren hiervan moet ik nog verdragen?

Hoe vaak zal ik mezelf nog verdoven?

Om gewoon weer een dag door te voelen

Ik kan niet verder

Zal ik sterven om te vinden?

De ware betekenis van je glimlach?

Zullen de hemelen opengaan?

En laat me het licht van de verlossing zien?

Of zal het nooit eindigende donker worden

Mijn enige redding zijn?

Zal ik je gezicht nog eens zien

Voor mijn laatste ademtocht?

Wanneer zie ik je gezicht weer?