Woolf - Reina Del Cid

London fog

The weight of god

Gathers on

4 o’clock in the morning

Sun will rise

Just in time

To strip and dive

Or buy the flowers and host the party

You’re at your best

In your new blue dress

With the floppy hat and a cigarette

You hit ‘em hard with sparkling wit

And you write the books that scare your friends

Then you pack your bags and catch the train

Just to move the pawns on your checkered brain

But the waves still break and sound the same

You can hear ‘em from the garden

In the morning

You are painting the sky

By the evening

You are wanting to die

All right

Richmond clouds

Roam the downs

To think out loud

Five o’clock in the evening

Sun will set

Night’s wide net

The thought of it

Sets your heart ablaze and beating

Set the type and you work the press

Till the proofs are out and the letters sent

Then you play the host to your friends and ghosts

Till they tip their hats and take their coats

You build your room at great expense

From the finest rock on a crumbling cliff

So the long campaign on time begins

Until you find your way back home

At the spring’s end

The birds are singing to you

But by the winter

They’ll only whisper the truth

Virginia, don’t you weep

You’re talking in your sleep again

‘bout all the same old ghosts

The men in overcoats

And when you take that leap

I hope the water’s deep and that

The river takes you in

And brings you home again

Londen mist

Het gewicht van god

Verzamelt zich

4 uur in de ochtend

De zon zal opkomen

Net op tijd

Strippen en duiken

Of koop de bloemen en organiseer het feest

Je bent op je best

In je nieuwe blauwe jurk

Met de slappe hoed en een sigaret

Je raakt ze hard met sprankelende humor

En jij schrijft de boeken die je vrienden bang maken

Dan pak je je koffers en pak je de trein

Gewoon om de pionnen op je geblokte brein te verplaatsen

Maar de golven breken nog steeds en klinken hetzelfde

Je hoort ze vanuit de tuin

In de ochtend

Je schildert de lucht

Tegen de avond

Je wilt dood

Oke

Richmond wolken

Dwaal door de dalen

Hardop denken

Vijf uur in de avond

De zon gaat onder

Het brede net van de nacht

De gedachte eraan

Zet je hart in vuur en vlam

Stel het type in en u bedient de pers

Tot de bewijzen eruit zijn en de brieven zijn verzonden

Dan speel je de gastheer voor je vrienden en geesten

Tot ze hun hoed tippen en hun jassen pakken

Je bouwt je kamer tegen hoge kosten

Van de mooiste rots op een afbrokkelende klif

Dus de lange campagne op tijd begint

Tot je je weg terug naar huis vindt

Aan het einde van de lente

De vogels zingen voor je

Maar tegen de winter

Ze fluisteren alleen de waarheid

Virginia, huil niet

Je praat weer in je slaap

'bout allemaal dezelfde oude geesten

De mannen in overjassen

En als je die sprong maakt

Ik hoop dat het water diep is en dat?

De rivier neemt je mee

En brengt je weer naar huis