Elämän valtameri - Reijo Taipale

Silmieni eteen valtameri elämän kuvat tuo.

Kurkiaura taivaalla lentäen,

enemmän näkee nuo.

Ne tuntee syksyn kylmyyden,

kaartaen auringon luo.

Kevään tullessa vaistollaan,

ne palaa meidän luo.

Kun myötätuulessa purjehdin,

onni hymyilee.

Tähtien tuikkeessa kysyn sen,

pääsenkö sun sydämeen.

Valtamerta suurta tää elämä on,

kulkumme suunta lie tuntematon.

Nuo tähtiemme merkit tietävät vaan,

johtaako väylämme onnen satamaan.

Välisoitto

Silmieni eessä meri myskyinen ja tunne rauhaton.

Kai enkeli luotsaa ihmisen ohi tuon karikon.

Sydämeni sanoo, suunta väärä tää on kurssi tarpeeton.

Sieluni myskyyn sut tarvitsen, sä poistat ahdingon.

Kun silmäsi vastaavat katseeseen, ne peilaa katumuksen.

Horisontissa nään säteen auringon, saan sulta vastauksen.

Valtamerta suurta tää elämä on,

kulkumme suunta lie tuntematon.

Nuo tähtiemme merkit tietävät vaan,

johtaako väylämme onnen satamaan.

Valtamerta suurta tää elämä on,

kulkumme suunta lie tuntematon.

Nuo tähtiemme merkit tietävät vaan,

johtaako väylämme onnen satamaan.

Voor mijn ogen brengt de oceaan beelden van het leven.

Komkommerploeg in de lucht vliegend,

meer zie ze.

Ze voelen de herfstkou,

naar de zon toe buigen.

Als de lente instinctief komt,

ze komen bij ons terug.

Toen ik met de wind mee zeilde,

geluk lacht.

In het fonkelen van de sterren vraag ik het,

kan ik in je hart komen

Dit leven is een grote oceaan,

de richting van onze reis is onbekend.

Die tekens van onze sterren weten alleen,

zal onze vaargeul leiden naar de haven van geluk.

Intermezzo

Voor mijn ogen is de zee muskusachtig en het gevoel is rusteloos.

Ik denk dat een engel die auto langs een persoon bestuurt.

Mijn hart zegt, de richting is verkeerd, deze cursus is niet nodig.

Ik heb je nodig in de muskus van mijn ziel, je verwijdert het leed.

Wanneer je ogen de blik ontmoeten, weerspiegelen ze spijt.

Ik zie een zonnestraal aan de horizon, ik krijg antwoord van jou.

Dit leven is een grote oceaan,

de richting van onze reis is onbekend.

Die tekens van onze sterren weten alleen,

zal onze vaargeul leiden naar de haven van geluk.

Dit leven is een grote oceaan,

de richting van onze reis is onbekend.

Die tekens van onze sterren weten alleen,

zal onze vaargeul leiden naar de haven van geluk.