Dom - RDW, Sandra

Unoszę wzrok, widzę niebo

Wiem dokąd iść i nie muszę widzieć wszystkiego

By stawiać nowy krok z uniesioną głową

Gdy wstaje świt, a gdy idzie noc, wciąż być sobą

Patrzę na blok, w którym mieszkam

Dziś to cztery piętra z parterem, kilkadziesiąt mieszkań

W nich te kilka osób, które znam od dziecka

I w kilku innych miejsca ich cała reszta

To mój dom, te kilka szarych ścian, co otacza

Ławkę, gdzie paliliśmy pierwszy raz ze szczeniaka

Pierwszy joint i pierwszy zgon na boisku

Na którym zostawiliśmy parę ton tych gwizdków

Parę lat minęło, paru ludzi przyszło

Parę ran jeszcze boli odkąd paru znikło

Parę marzeń blisko, parę innych prysło

Dom został domem mimo wszystko

To właśnie tu rodzą się moje marzenia

Umarły tylko te, które nie miały znaczenia

Chwile zwątpienia, nie patrzę przez ich pryzmat

Czuję dystans, choć kuszą bramki na lotniskach

To mój dom, tu bije moje serce

Zapraszam prawie wszystkich, wprowadzam selekcję

Dobrze było, raz, będzie lepiej, wpadaj częściej

Okażesz respekt, też pokochasz to miejsce

Mógłbym godzinami Ci nawijać o ustawkach

Ciemnych zakamarkach, plenerach na blunta

O hardcore’owych akcjach, ludziach, melanżach

Witaj w moim domu, poznaj dwa oblicza miasta

Tu chcę żyć i na starość umierać

Tylko tu nowy świt mógł powstać od zera

Tylko tu Inicjatywa, nie opuszcza mnie wena

Gdybym miał rodzić się znów, tylko tu i teraz

Siedzę w furze pod klatką, czekam na zioma

Kiedyś zrzuta na wachę, bo trzeba ją zatankować

Świeży jak małolat, wtedy rap u nas raczkował

Myślę o tym czasem, że to właśnie moja droga

Choć sporo przespałem, zwyczajnie mając dość

Ale skoro wciąż tu jestem, to po to, by zdzierać głos

Wracam do tych stron, czuję, jaki miały wpływ na nas

By zrobić coś, w sumie tak jest do dziś nadal

Z roku na rok więcej dzieci u znajomych

Własny kąt gdzieś w garażu, fura stoi

Widzimy się jak tylko czas pozwoli

U nich, czy u nas, już rzadziej w klubach, nowego znaczenia nabrał kompromis

Ze starego osiedla zostały tylko te bloki

Od małego szczyla, który stamtąd się wywodzi

Po dzisiaj, bo niełatwo stanąć na równe nogi

Mój dom — zapraszam w jego progi

Świat się trochę zmienił, dom pozostał domem

Czas na trochę zmienił, ziom pozostał ziomem

A jeśli nie, to nigdy nim nie był

Teraz i wtedy, jebane hieny

Aktorska gra i niepotrzebne sceny

Przyjdzie nieraz stąd odpłynąć jak promy Steny

Ja wracam, bo wciąż głodny sceny

Bo kocham miejsce, to i moje mordy wstrętne

Problemy wszędzie, bo ten kraj jest chory

Ale nie zostawia szmatki, gdy nie może chodzić

Ojczyzna — to ona nauczy, wychowa

Więc do góry głowa jak jesteś Polak

Historia burzliwa, bo nie każdy ją kochał

Jeden zdradził, drugi opluł, zniszczyć próbował

Nasz kraj przetrwał, bo był w sercach i głowach

W marzeniach, które człowiek pielęgnował

Wszędzie dobrze, w domu lepiej, ziomek, nie da się ukryć

Ale przyszło wyjechać i pozostawić miejscówki

Przyszło wyjechać i zarobić na długi

Wcale nie przyszło lekko mi zostawić swych ludzi

Samotność nie służy, wóda nie służy, to proste

Chociaż ciężko się nudzić, to myślę o Polsce

U boku mam Polkę, myślę z nią o potomstwie

Któremu jakby nie było tradycje wpoimy polskie

Zbieramy forsę na powrót

Liczę, że szybko wrócimy do kraju ojców

Tęsknię za morzem i za bulwarem w słońcu

Tęsknię za molem i za każdym z ziomków

Mało piszę, w porządku, mógłbym odzywać się częściej

Nie że mam wyjebane, chciałbym czasem mieć więcej

Każdy coś robi, pracuje na szczęście

Mimo, że wyjechałem, wiem, gdzie jest moje miejsce

Moje miejsce na ziemi, mój mały świat

Po tylu latach w końcu ma odpowiedni kształt

I wiem, że nic bym nie zmienił, o to cały ja

Żadna siła nie usunie tych korzeni

Mieszkałem tu i tam, ale tu jest najlepiej

Chociaż za dobrym życiem stoi pasmo wyrzeczeń

Mam o kogo dbać, biorę wszystko na siebie

I żyję, czas jedynym ograniczeniem

Multum zaległych spraw, jebany stres

Ważne miejsca, w których od dawna nie było mnie

Kiedyś tam wrócę, ale teraz muszę biec

Moja presja kroczy za mną kolejny dzień

Nie ulegam jej, wręcz przeciwnie, ziomuś

Ciężko pracuję, bo mam ku temu powód

Rodzina jest dla mnie oazą spokoju

Robię, co mam zrobić i wracam do domu

Ik kijk omhoog, ik zie de lucht

Ik weet waar ik heen moet en ik hoef niet alles te zien

Met opgeheven hoofd een nieuwe stap zetten

Als de dageraad opkomt en als de avond valt, blijf dan jezelf

Ik kijk naar het blok waar ik woon

Tegenwoordig is het vier verdiepingen met op de begane grond enkele tientallen appartementen

In hen, deze paar mensen die ik ken sinds ik een kind was

En op sommige andere plaatsen de rest

Dit is mijn thuis, die paar grijze muren eromheen

De bench waar we de pup voor het eerst hebben gerookt

Eerste joint en eerste dode op het veld

Waarop we een paar tonnen van deze fluitjes hebben achtergelaten

Er zijn een paar jaar verstreken, er zijn een paar mensen gekomen

Een paar wonden doen nog pijn sinds er een paar verdwenen zijn

Sommige dromen zijn nabij, andere zijn verdwenen

Thuis was tenslotte thuis

Hier worden mijn dromen geboren

Alleen degenen die er niet toe deden stierven

Momenten van twijfel, ik kijk niet door hun prisma

Ik voel de afstand, hoewel luchthavenpoorten verleidelijk zijn

Dit is mijn thuis, hier klopt mijn hart

Ik nodig bijna iedereen uit, ik introduceer een selectie

Het was goed, een keer, het zal beter zijn, kom vaker

Je zult respect tonen, je zult ook van deze plek houden

Ik kan uren met je praten over instellingen

Donkere hoeken, stomp buitenshuis

Over hardcore acties, mensen, feesten

Welkom bij mij thuis, leer de twee gezichten van de stad kennen

Ik wil hier wonen en sterven op mijn oude dag

Alleen hier kan vanuit het niets een nieuwe dageraad ontstaan

Alleen hier Initiatief laat me niet los

Als ik opnieuw geboren zou worden, alleen hier en nu

Ik zit in een karretje onder de kooi, wachtend op mijn homie

Op een dag zal het op de wacht worden gedumpt, omdat het moet worden bijgetankt

Fris als een tiener, toen kroop rap met ons mee

Ik denk er soms aan dat dit mijn pad is

Ik heb echter veel geslapen, ik had er gewoon genoeg van

Maar aangezien ik er nog ben, is het om mijn stem eraf te rukken

Ik kom terug op deze pagina's, ik voel wat voor impact ze op ons hadden

Iets doen, dat is het eigenlijk nog steeds

Elk jaar meer kinderen met vriendjes

Eigen hoekje ergens in de garage, de auto staat

We zien elkaar zodra de tijd het toelaat

Bij hen, of bij ons, minder vaak in clubs, heeft compromis een nieuwe betekenis gekregen

Alleen deze blokken zijn overgebleven van het oude landgoed

Van een kleine stamper die daar vandaan komt

Tot vandaag, want opstaan ​​valt niet mee

Mijn huis - ik nodig je uit op de drempel

De wereld is een beetje veranderd, thuis blijft thuis

De tijd is een beetje veranderd, kerel blijft kerel

En zo niet, dan was hij dat nooit

Af en toe, verdomde hyena's

Acteerspel en onnodige scènes

Het zal soms komen om van hier weg te varen zoals de veerboten van Stena

Ik kom terug omdat ik nog steeds honger heb naar de scène

Omdat ik van de plek hou, en dus van mijn walgelijke gezichten

Overal problemen omdat dit land ziek is

Maar hij laat geen doek achter als hij niet kan lopen

Homeland - het zal leren, opvoeden

Dus houd je hoofd omhoog als je Pools bent

Een roerige geschiedenis, want niet iedereen hield ervan

De een verraadde, de ander spuugde, probeerde te vernietigen

Ons land heeft het overleefd omdat het in harten en hoofden zat

In de dromen die een man koesterde

Het is overal goed, thuis is het beter, vriend, je kunt het niet verbergen

Maar het was tijd om te vertrekken en de plekken te verlaten

Het is tijd om te vertrekken en je schulden te verdienen

Het was niet gemakkelijk voor mij om mijn mensen achter te laten

Eenzaamheid helpt niet, water helpt niet, het is simpel

Hoewel het moeilijk is om je te vervelen, denk ik aan Polen

Ik heb een Poolse vrouw aan mijn zijde, ik denk met haar aan nageslacht

Wie zal tenslotte Poolse tradities inprenten

We verzamelen geld om terug te keren

Ik hoop dat we snel zullen terugkeren naar het land van onze vaderen

Ik mis de zee en de boulevard in de zon

Ik mis de mol en elk van mijn homies

Ik schrijf niet veel, dat is prima, ik zou vaker kunnen praten

Niet dat ik de lul ben, soms zou ik willen dat ik meer had

Iedereen doet iets, werkt voor geluk

Ook al ben ik er niet meer, ik weet waar ik thuishoor

Mijn plek op aarde, mijn kleine wereld

Na zoveel jaren heeft het eindelijk de juiste vorm

En ik weet dat ik niets zou veranderen, dat ben ik allemaal

Geen kracht kan deze wortels verwijderen

Ik heb hier en daar gewoond, maar hier is het beste

Hoewel er een reeks offers achter een goed leven zit

Ik heb iemand om voor te zorgen, ik neem alles op me

En ik leef, tijd is de enige limiet

Veel achterstanden, verdomde stress

Belangrijke plekken waar ik lang niet ben geweest

Ik kom ooit terug, maar nu moet ik vluchten

Mijn druk volgt me nog een dag

Ik geef niet toe aan haar, integendeel, homie

Ik werk hard omdat ik daar een reden voor heb

Mijn gezin is voor mij een oase van rust

Ik doe wat ik moet doen en ik ga naar huis