Andreu, Amic - Raimon

Andreu, amic, torsimany de metalls

D’on ha vingut la força i la vida

Que retrobem en la teua escultura

Dels ponts del riu i de les pedres velles

Dels clars matins, de la llum dels baladres

Dels teus dos peus de passejades dòcils

Carrers estrets i espais poc metafísics

Tot l’entrellat d’una ciutat difícil

Indiferent i secularment puta

Del llom del gos la majestat domèstica

L’angle feroç de vertical segura

Essencials virginitats remotes

Andreu, amic, torsimany de metalls

Eròtic cast de fusta ben antiga

Arribes tu on la paraula es trenca

De ferro vell i de mesura insigne

-germans de crit- t’he fet aquest poema

Andreu, amic, torsimany de metalls

Andreu, vriend, knutselaar

Waar kwamen de kracht en het leven vandaan?

Dat vinden we terug in je sculptuur

Van de rivierbruggen en de oude stenen

Van de heldere ochtenden, van het licht van de baladras

Van je twee volgzame loopvoeten

Smalle straatjes en onmetafysische ruimtes

Alle fijne kneepjes van een moeilijke stad

Onverschillig en seculier hoer

Van de lendenen van de hond de huiselijke majesteit

Zeker de felle verticale hoek

Essentiële verre maagdelijkheid

Andreu, vriend, knutselaar

Erotische kuisheid van heel oud hout

Je bereikt waar het woord breekt

Van oud ijzer en van insignemaat

-crit broers- Ik heb dit gedicht voor je gemaakt

Andreu, vriend, knutselaar