Lost (Sloth) - R-MEAN

I ask people for directions but nobody ever told

When to stop, when to move, what to say, where to go

Man I’m lost

Lost in my thoughts and my soul

I was put out on this journey but got lost on the road

I ask people for directions but nobody ever told

When to stop, when to move, what to say, where to go

Man It’s dark

Dark like my heart when it broke

I was put out on this journey but got lost on the road

State of depression

I’m blazing tryna tame my aggression

My spirit is dead, I’m at the wake like I’m paying respect I’m

Tryna be patient

Am i waiting or just wasting my seconds?

Got all these dots, but got no way to connect em

I wish I erase my reflection

Feel like the fifth wheel on a car that’s headed to nowhere

Somebody navigate my direction

Blank staring into space with no facial expression

'Til I attack a blank page with a faithful confession

Angels in heaven know my church is the streets

The mic booth is my confession booth, the world is my priest

And so I’m begging you to turn when I speak

And just listen as I’m attempting to unburden my grief

Try to accept the truth, it hurts so I seek

For excuses, fuck I’m a loser

Cause dude I’m stuck in illusions

Takes years to build trust for the future

But only suspicion, not even proof to destroy it

But who can avoid it

Brick walls all around me

Get taller from the ground

As I cement my thoughts

Feel it tumble down like a deck of cards

They say only the dead see the end of wars

I’m still fighting, am I close to the end at all?

With zero visibility

Desperately tryna turn this chaos into tranquility

Feel like a tank drilling me

Tryna withdraw from a blank memory bank, silly me

I set my feelings free

Like a bird from a cage, I don’t think I dream

Separate the mind from the heart like a guillotine

And though I try still I feel I’m falling short

Dear Lord, show me the way or forgive me if I get lost

I ask people for directions but nobody ever told

When to stop, when to move, what to say, where to go

Man I’m lost

Lost in my thoughts and my soul

I was put out on this journey but got lost on the road

I ask people for directions but nobody ever told

When to stop, when to move, what to say, where to go

Man It’s dark

Dark like my heart when it broke

I was put out on this journey but got lost on the road

State of confusion

I’m racing try escaping from Judas

I’m slain with contusions on my face, no erasing these bruises

Internal bleeding, feel my pain, i ain’t making excuses

But my mind is running wild like its being chased by intruders

Different races influenced

I pray to Christ, but I strive to blow like a Muslim so I grind till my paper

Jewish

The way to explain it to you is

Kinda like shawty shaving her pubics

Devil’s in disguise of an angel that’s prudent

Mistakenly blaming the student as I learn from my mistakes

So i urge to use the brakes

The racing is useless

No silver spoons, I’m at a fork in the road

This knife that you calling life’s in my soul

I got enough on my plate

I might panic

As I hit rock bottom like Titanic

Feeling restless like my Sabbath

I cry drastic

Why lie, the rhyme’s candid

Till I die and i lie in my casket

But I try to bypass it, been through it

With anchors attached to my ankles tryna swim through it

Why did I jump on Noah’s Arc when it rained

I should have stayed and let the fucking flood wash me away

A tough face, but in my heart I’m afraid

My heart’s filling up with fear like sinking boat just fills up with water,

I pray

And I feel I’m sinking

Sinking to the bottom as I’m shrinking

Shrinking to a toddler or an infant

God has been so distant

Ironic, cause the smaller i feel, the closer He gets

It goes against my instincts

And tho I try, still I feel like this is sloth

Dear Lord, show me the way or forgive me if I get lost

I ask people for directions but nobody ever told

When to stop, when to move, what to say, where to go

Man I’m lost

Lost in my thoughts and my soul

I was put out on this journey but got lost on the road

I ask people for directions but nobody ever told

When to stop, when to move, what to say, where to go

Man It’s dark

Dark like my heart when it broke

I was put out on this journey but got lost on the road

It’s just a written reflection of my inner expression

Taking my soul into another dimension

Its Pentagon

Ik vraag mensen om de weg, maar niemand heeft het ooit verteld

Wanneer te stoppen, wanneer te verhuizen, wat te zeggen, waar naartoe te gaan?

Man ik ben verloren

Verloren in mijn gedachten en mijn ziel

Ik werd op deze reis gezet, maar raakte verdwaald op de weg

Ik vraag mensen om de weg, maar niemand heeft het ooit verteld

Wanneer te stoppen, wanneer te verhuizen, wat te zeggen, waar naartoe te gaan?

Man het is donker

Zo donker als mijn hart toen het brak

Ik werd op deze reis gezet, maar raakte verdwaald op de weg

Staat van depressie

Ik ben laaiend en probeer mijn agressie te temmen

Mijn geest is dood, ik sta in de kielzog alsof ik respect betuig, ik ben

Probeer geduld te hebben

Ben ik aan het wachten of verspil ik gewoon mijn seconden?

Ik heb al deze punten, maar kan ze niet verbinden

Ik wou dat ik mijn reflectie wist

Voel je als de vijfde wiel van een auto die nergens heen gaat

Iemand navigeert in mijn richting

Blanco staren in de ruimte zonder gezichtsuitdrukking

'Tot ik een blanco pagina aanval met een trouwe bekentenis'

Engelen in de hemel weten dat mijn kerk de straten is

De microfooncabine is mijn biechthokje, de wereld is mijn priester

En dus smeek ik je om je om te draaien als ik spreek

En luister gewoon terwijl ik probeer mijn verdriet te verlichten

Probeer de waarheid te accepteren, het doet pijn, dus ik zoek

Voor excuses, verdomme, ik ben een loser

Want man, ik zit vast in illusies

Het duurt jaren om vertrouwen voor de toekomst op te bouwen

Maar alleen verdenking, zelfs geen bewijs om het te vernietigen

Maar wie kan het vermijden?

Bakstenen muren om me heen

Kom hoger van de grond

Terwijl ik mijn gedachten vastzet

Voel hoe het naar beneden tuimelt als een spel kaarten

Ze zeggen dat alleen de doden het einde van oorlogen zien

Ik vecht nog steeds, ben ik bijna aan het einde?

Met nul zichtbaarheid

Probeer wanhopig deze chaos om te zetten in rust

Voel je als een tank die me boort

Probeer je terug te trekken uit een lege geheugenbank, domme ik

Ik laat mijn gevoelens vrij

Als een vogel uit een kooi, ik denk niet dat ik droom

Scheid de geest van het hart als een guillotine

En hoewel ik het nog steeds probeer, heb ik het gevoel dat ik tekortschiet

Lieve Heer, wijs me de weg of vergeef me als ik verdwaal

Ik vraag mensen om de weg, maar niemand heeft het ooit verteld

Wanneer te stoppen, wanneer te verhuizen, wat te zeggen, waar naartoe te gaan?

Man ik ben verloren

Verloren in mijn gedachten en mijn ziel

Ik werd op deze reis gezet, maar raakte verdwaald op de weg

Ik vraag mensen om de weg, maar niemand heeft het ooit verteld

Wanneer te stoppen, wanneer te verhuizen, wat te zeggen, waar naartoe te gaan?

Man het is donker

Zo donker als mijn hart toen het brak

Ik werd op deze reis gezet, maar raakte verdwaald op de weg

Staat van verwarring

Ik race, probeer te ontsnappen uit Judas

Ik ben gedood met kneuzingen op mijn gezicht, ik kan deze blauwe plekken niet wissen

Interne bloeding, voel mijn pijn, ik verzin geen excuses

Maar mijn geest draait op hol alsof het wordt achtervolgd door indringers

Verschillende rassen beïnvloed

Ik bid tot Christus, maar ik streef ernaar te blazen als een moslim, dus ik maal tot mijn krant

joods

De manier om het aan u uit te leggen is:

Een beetje zoals shawty haar schaamhaar scheert

Duivel is vermomd als een engel die verstandig is

De leerling ten onrechte de schuld geven terwijl ik leer van mijn fouten

Dus ik dring er op aan om de remmen te gebruiken

Het racen is nutteloos

Geen zilveren lepels, ik sta op een splitsing

Dit mes dat je het leven noemt, zit in mijn ziel

Ik heb genoeg op mijn bord

Ik zou in paniek kunnen raken

Toen ik het dieptepunt bereikte zoals Titanic

Rusteloos voelen zoals mijn sabbat

Ik huil drastisch

Waarom liegen, het rijm is openhartig

Tot ik sterf en in mijn kist lig

Maar ik probeer het te omzeilen, heb het meegemaakt

Met ankers aan mijn enkels probeer ik er doorheen te zwemmen

Waarom sprong ik op de boog van Noach toen het regende?

Ik had moeten blijven en me door de verdomde vloed laten wegspoelen

Een stoer gezicht, maar in mijn hart ben ik bang

Mijn hart vult zich met angst, zoals een zinkende boot zich vult met water,

Ik bid

En ik voel dat ik aan het zinken ben

Naar de bodem zinken terwijl ik krimp

Krimpen tot een peuter of een baby

God is zo ver weg geweest

Ironisch, want hoe kleiner ik me voel, hoe dichterbij Hij komt

Het gaat tegen mijn instinct in

En hoewel ik het probeer, heb ik nog steeds het gevoel dat dit luiheid is

Lieve Heer, wijs me de weg of vergeef me als ik verdwaal

Ik vraag mensen om de weg, maar niemand heeft het ooit verteld

Wanneer te stoppen, wanneer te verhuizen, wat te zeggen, waar naartoe te gaan?

Man ik ben verloren

Verloren in mijn gedachten en mijn ziel

Ik werd op deze reis gezet, maar raakte verdwaald op de weg

Ik vraag mensen om de weg, maar niemand heeft het ooit verteld

Wanneer te stoppen, wanneer te verhuizen, wat te zeggen, waar naartoe te gaan?

Man het is donker

Zo donker als mijn hart toen het brak

Ik werd op deze reis gezet, maar raakte verdwaald op de weg

Het is gewoon een schriftelijke weerspiegeling van mijn innerlijke expressie

Mijn ziel naar een andere dimensie brengen

het vijfhoek