Quando tornerai dall'estero - Vasco Brondi, Le Luci Della Centrale Elettrica

Le morti bianche

Le cravatte blu

Il tuo fuoco amico

L’eyeliner per andare in guerra

Nell’estrema sinistra della galassia, dove per l’umidità del garage

La nostra anima che ansimava era per un’occupazione temporanea,

Era una gara di resistenza

Partigiano portami via

Saremo come dei dirigibili

Nei tuoi temporali inconsolabili

Dammi 50 centesimi

Dammi 50 centesimi

Non mi ero accorto che i tuoi orecchini per i riflessi

Lanciavano dei piccoli lampi

Non avevo capito la direzione dei tuoi sguardi

Che siamo donne, siamo donne oltre il burqa e le gonne

Metteremo dei letti dappertutto, dei materassi sporchi volanti

Si sparse dovunque l’odore dei disinfettanti

Saremo come gli aironi che abitano vicino al campo nomadi

Andremo ancora a letto vestiti

Come ai tempi dei primi freddi e degli elenchi telefonici sui reni

Delle scintille che facevi ti diranno che sei poco produttiva

Proprio adesso che l’America è vicina

È come andare sulla luna in Fiat Uno

È come lavorare in Cina

Ma sei sempre il sole che scende in un ufficio pubblico

Per appenderci un altro crocifisso

E di sera nelle zone artigianali

Per tradirsi e Per brillare come le mine e le stelle polari

E sempre come un amuleto tengo i tuoi occhi nella tasca interna del giubbotto

E tu tornerai dall’estero, forse tornerai dall’estero

E tu tornerai dall’estero, forse tornerai dall’estero

Adesso che quando ci parliamo i nostri aliti fanno delle nuvole

Che fanno piovere

Adesso che quando ci parliamo i nostri aliti fanno delle nuvole

Che fanno piovere

Adesso che quando ci parliamo i nostri aliti fanno delle nuvole

Che fanno piovere

De witte doden

De blauwe stropdassen

Jouw vriendelijke vuur

De eyeliner om ten strijde te trekken

Helemaal links in de melkweg, waar de vochtigheid van de garage

Onze hijgende ziel was voor een tijdelijke bezigheid,

Het was een endurance wedstrijd

Partizaan neem me weg

We zullen als luchtschepen zijn

In je ontroostbare onweersbuien

Geef me 50 cent

Geef me 50 cent

Ik heb je oorbellen niet opgemerkt voor reflecties

Ze gooiden kleine flitsen

Ik begreep de richting van je blik niet

Dat we vrouwen zijn, we zijn vrouwen voorbij de boerka en rokken

We zetten overal bedden, vliegende vuile matrassen

De geur van ontsmettingsmiddelen verspreidt zich overal

We zullen zijn als de reigers die in de buurt van het nomadenkamp wonen

We gaan nog steeds gekleed naar bed

Zoals in de dagen van de eerste verkoudheden en telefoongidsen op de nieren

Vonken die je hebt gemaakt, zullen je vertellen dat je niet erg productief bent

Op dit moment dat Amerika dichtbij is

Het is alsof je naar de maan gaat in Fiat Uno

Het is alsof je in China werkt

Maar je bent altijd de zon die ondergaat in een openbaar kantoor

Om er nog een kruisbeeld aan te hangen

En 's avonds in de ambachtelijke ruimtes

Om zichzelf te verraden en om te schitteren als mijnen en poolsterren

En altijd als een amulet houd ik je ogen in de binnenzak van mijn jas

En je komt terug uit het buitenland, misschien kom je terug uit het buitenland

En je komt terug uit het buitenland, misschien kom je terug uit het buitenland

Nu we met elkaar praten, maken onze adem wolken

Dat laat het regenen

Nu we met elkaar praten, maken onze adem wolken

Dat laat het regenen

Nu we met elkaar praten, maken onze adem wolken

Dat laat het regenen