Hoverland - Qantice

Welcome to the least worst

Imperfect universe

Allowing anything to occur

A never-ending ground

Planets seeding the clouds

Showering in the flying rivers

And the powers of a stone

Mutants breeding new clones

Toying with the landscapes, and their homes

The Cautious are amazed

They are racking their brains

Hanging on trying to understand

The Misfortune-Drillers

Interlace together

In a shadow gliding through the dawn

The Reckless put his mind

In the fury outside

Found out new colors but lost his own

The Expert will surmise

That the dead can arise

In a hollow city underworld

And they’re causing the flares

Mountains thrashing the air and the sun

But I don’t know

Over land, I do not believe, I hover

Understand, I don’t disbelieve, I wonder

In the end, the questions laugh at the answers, forever

From the border of ice

To the whirl in the sky

A wind of puzzlement’s passing on

In the heat of a strife

A legend came to life

Crumbled our line of the horizon

Are there limitations

But imagination

Tunnel visions of reality

The walls of dissonance

Ruts of least resistance

What is leading the dance?

Are we free?

The Misfortune-Drillers

Interlace together

In a shadow gliding through the dawn

The Reckless put his mind

In the fury outside

Found out new colors but lost his own

The Expert is certain

Megantrops are villains

And they’re pulling the strings

Of the world

And they’re causing the flares

Mountains thrashing the air and the sun

But I still don’t know

Welkom bij de minst slechtste

Onvolmaakt universum

Alles laten gebeuren

Een oneindige grond

Planeten die de wolken zaaien

Douchen in de vliegende rivieren

En de krachten van een steen

Mutanten die nieuwe klonen kweken

Spelen met de landschappen en hun huizen

De voorzichtigen zijn verbaasd

Ze zijn hun hersens aan het pijnigen

Vasthouden aan proberen te begrijpen

The Misfortune-Drillers

Interlace samen

In een schaduw die door de dageraad glijdt

De roekeloze zette zijn gedachten

In de woede buiten

Nieuwe kleuren ontdekt maar de zijne kwijt

De expert zal het vermoeden

Dat de doden kunnen opstaan

In een holle stad onderwereld

En ze veroorzaken de fakkels

Bergen die door de lucht en de zon slaan

Maar ik weet het niet

Over land, ik geloof niet, ik zweef

Begrijp, ik geloof niet, ik vraag me af

Uiteindelijk lachen de vragen om de antwoorden, voor altijd

Vanaf de rand van ijs

Naar de werveling in de lucht

Een wind van verwarring gaat voorbij

In het heetst van de strijd

Een legende kwam tot leven

Onze lijn van de horizon verkruimeld

Zijn er beperkingen?

maar verbeeldingskracht

Tunnelvisies op de realiteit

De muren van dissonantie

Sporen van de minste weerstand

Wat leidt de dans?

Zijn we vrij?

The Misfortune-Drillers

Interlace samen

In een schaduw die door de dageraad glijdt

De roekeloze zette zijn gedachten

In de woede buiten

Nieuwe kleuren ontdekt maar de zijne kwijt

De expert is zeker

Megantrops zijn schurken

En ze trekken aan de touwtjes

Van de wereld

En ze veroorzaken de fakkels

Bergen die door de lucht en de zon slaan

Maar ik weet het nog steeds niet