Melancholy Beast - Pyramaze

Skin of thorns

A breath of fire

No life comes near it

None feels it’s desire

A longing for something

To ease the loneliness

In these deep enchanted woods

It feeds on emptiness

Who hears you, who sees you

Only those who you infect with fear

No equals, a darker part of light

Your only legacy was the pleasant shades of night

And now it’s been to long

Your cry of pain to someone

You are the melancholy beast of the woods

Never have you felt at home

In the silent dark of your throne

You are the melancholy beast of the woods

Who hears your cry

Who looks beneath

A twin born creature or a fellow soul

Behold your queen

One of your kind

Not of looks, but of what’s kept inside

Who hears you, who sees you

Only those who you infect with fear

Across the ages you’ve waited patiently

Oh and now she’s here, a light so clear

And now it’s been to long

Your cry of pain to someone

You are the melancholy beast of the woods

Never have you felt at home

In the silent dark of your throne

You are the melancholy beast of the woods

And the world held it’s breath in enchantment

And the beauty and the beast within united

And the light and the dark were as one

And a new way of understanding was born

Huid van doornen

Een adem van vuur

Er komt geen leven in de buurt

Niemand voelt zijn verlangen

Een verlangen naar iets

Om de eenzaamheid te verlichten

In deze diepe betoverde bossen

Het voedt zich met leegte

Wie hoort je, wie ziet je

Alleen degenen die je met angst besmet

Geen gelijken, een donkerder deel van licht

Je enige erfenis waren de aangename tinten van de nacht

En nu is het te lang geleden

Je kreet van pijn naar iemand

Jij bent het melancholische beest van het bos

Heb je je nog nooit thuis gevoeld

In het stille donker van je troon

Jij bent het melancholische beest van het bos

Wie hoort je huilen?

Wie kijkt eronder?

Een tweelinggeboren wezen of een medeziel

Zie je koningin

Een van uw soort

Niet van uiterlijk, maar van wat erin zit

Wie hoort je, wie ziet je

Alleen degenen die je met angst besmet

Door de eeuwen heen heb je geduldig gewacht

Oh en nu is ze hier, een licht zo helder

En nu is het te lang geleden

Je kreet van pijn naar iemand

Jij bent het melancholische beest van het bos

Heb je je nog nooit thuis gevoeld

In het stille donker van je troon

Jij bent het melancholische beest van het bos

En de wereld hield zijn adem in van betovering

En de schoonheid en het beest binnen verenigd

En het licht en het donker waren als één

En een nieuwe manier van begrijpen was geboren