Snowflower - Puma Blue

To the stretches of our bed where we once shared threads

Well those days are dead

Why we cursing at this bloom as our love escapes the room?

There’s no use in trying to fool, there’s no use

I miss the snow on my skin

I miss feeling pure, I miss feeling a thing

I miss feeling young

And as her body slipped away, baby, I bled dry

Tore a hole right through me

The well became empty and I sat inside

Holding the space wher you used to lay by my side

Wrote down th things I had to say

Put them in a letter, that was the best I could think to do

«Here I am», you said, «And here I go …»

Goodbye forever

Restless angel, I made a mess of you

I know, I know

And I could never take back my harm, no

I saw the lights go out

Paid such a heavy price

Baby, I’m sick of treading lines

I ain’t coming back to you

I won’t give it back, no …

I’m so far from my innocence, I have forgotten its taste

I’d drag on you, but why bother

Your very essence fogs this lonely place

Baby, you’re draped over the only light that could fill this room

Beautiful in your way

But drowning the rest, to doom

Naar de stukken van ons bed waar we ooit discussies deelden

Nou die dagen zijn dood

Waarom vloeken we bij deze bloei terwijl onze liefde uit de kamer ontsnapt?

Het heeft geen zin om voor de gek te houden, het heeft geen zin

Ik mis de sneeuw op mijn huid

Ik mis me puur voelen, ik mis iets te voelen

Ik mis me jong voelen

En terwijl haar lichaam weggleed, schat, bloedde ik droog

Scheurde een gat dwars door me heen

De put raakte leeg en ik zat binnen

De ruimte vasthoudend waar je vroeger naast me lag

Heb de dingen opgeschreven die ik te zeggen had

Zet ze in een brief, dat was het beste wat ik kon bedenken om te doen

«Hier ben ik», zei u, «En hier ga ik …»

Tot ziens voor altijd

Rusteloze engel, ik heb een rotzooi van je gemaakt

Ik weet het

En ik zou mijn schade nooit kunnen terugnemen, nee

Ik zag de lichten uitgaan

Zo'n hoge prijs betaald

Schat, ik ben het beu om lijnen te lopen

Ik kom niet bij je terug

Ik geef het niet terug, nee...

Ik ben zo ver verwijderd van mijn onschuld, ik ben de smaak vergeten

Ik zou je voortslepen, maar waarom zou je je druk maken?

Jouw essentie vertroebelt deze eenzame plek

Schat, je bent gedrapeerd over het enige licht dat deze kamer zou kunnen vullen

Mooi op jouw manier

Maar de rest verdrinken, tot onheil