Petit navire - Priscilla

Souvent au plus petit souffle de vent

J’entends des voix en haut des voiles et des haubans

Murmurer en fredonnant: ce bâteau que tu vois

Oui celui-là, il est à toi

Mais quand la mère fera ses falbalas

Devenue folle d'écume et d'éclats

Surtout quand la nuit sera nouée autour de mon cou

À grands coups d’aile mon coeur volera vers vous

Il était un petit navire

Qui n’avait jamais navigué

Tant pis si la vie le chavire

Les amarres sont larguées

Il entreprit un long voyage

Sur la mer Méditerranée

Il veut connaitre à tous les âges

Ses plus belles années

J’irai jeter mes dans les halos

Petit soldats de plomb coulés au fond de l’eau

Perdus corps et biens pour l’espadon, le cachalot

Pauvres pêcheurs, beaux matelots

À l’oeil des phares je tournerai le dos

Ma boussole aux sirènes en cadeau

Car arriver nulle part voilà qui serait vraiment rare

Qui voilà qui serait vraiment beau

Vaak bij het minste zuchtje wind

Ik hoor stemmen boven de zeilen en lijkwaden

Fluisterzoem: die boot die je ziet

Ja deze is van jou

Maar wanneer de moeder haar franje maakt

Gek geworden van schuim en splinters

Vooral als de nacht om mijn nek is gebonden

Met geweldige vleugelslagen zal mijn hart naar je toe vliegen

Het was een klein schip

Wie had er nog nooit gevaren?

Jammer als het leven hem kapseist

De ligplaatsen zijn afgeworpen

Hij begon aan een lange reis

Aan de Middellandse Zee

Hij wil het op alle leeftijden weten

Zijn beste jaren

Ik zal mijn in de halo's gooien

Kleine speelgoedsoldaatjes gezonken in het water

Verloren lichamen en bezittingen voor zwaardvis, potvis

Arme vissers, knappe zeelieden

In het oog van de koplampen zal ik mijn rug toekeren

Mijn zeemeerminkompas als cadeau

Want nergens komen zou echt zeldzaam zijn

Wie zou hier echt mooi zijn