Надым - Попутчик

Я улетаю в холодный Надым

Мне так надоели, уют и тепло

Мне так не хватает, снегов красоты!

Душа моя стонет, в груди тяжело…

Припев:

В Надыме снег, а в Питере дождь!

Я в жизни покою никак не найду…

Как жаль, но что было, того не вернёшь

И я в одиночестве, дальше иду…

Там где-то остался, надёжный мой друг

С ним вместе служили, и пили вино

С ним хлебом делились, любили подруг

Как всё это было, далеко и давно!

Припев

Холод снегов, как холод в груди

Так обжигает, и ранит сердца…

Когда расстаёшься, с друзьями в пути

То длинной дороги, не видно конца!

Припев

Ik vlieg naar het koude Nadym

Ik ben zo moe, troost en warmte

Ik mis de sneeuw van schoonheid zo erg!

Mijn ziel kreunt, het is zwaar in mijn borst...

Refrein:

Het sneeuwt in Nadym, en het regent in St. Petersburg!

Ik zal nooit rust vinden in mijn leven...

Wat jammer, maar wat was, je komt niet meer terug

En ik ben alleen, ik ga verder...

Er bleef ergens, mijn betrouwbare vriend

Ze serveerden samen met hem en dronken wijn

Ze deelden brood met hem, waren dol op vriendinnen

Hoe het allemaal was, ver en lang geleden!

Refrein

De kou van de sneeuw is als een verkoudheid in de borst

Het brandt en doet harten pijn...

Als je uit elkaar gaat, met vrienden onderweg

Het is een lange weg waarvan het einde nog niet in zicht is!

Refrein