Sciare - Pinguini Tattici Nucleari

Da bambino andavo a sciare

Il mercoledì pomeriggio

Eran tre ore di freddo pungente, la neve mi mordeva le guance Circondato da

figli di imprenditori che evadono le tasse ma lasciano le mance

Da bambino andavo a sciare

Ma a dire il vero a sciar facevo schifo

La montagna non è madre, a quelli come me non riserva premure

E va da sé che spesso scivolavo e cadevo pure

Proprio come una falena che non guarda mai all’insù

Nelle notti di luna piena io guardavo la mia luce al neon blu

E anche se cadevo ero contento da morire

O da morirci non lo so: che differenza fa però?

Da bambino andavo a sciare

E spesso sentivo gli sguardi su di me

A volte i figli degli imprenditori mi prendevano da parte

Dicevano: «Sei alto, 'sto sport non fa per te, vai a giocare a basket»

Da bambino andavo a sciare

Ma ora qui davanti a me ci sei tu, che non mi vuoi

E io non pretendo niente, probabilmente fai anche bene

Io stesso, con una che mi vuole come partner, non ci starei mai insieme

Proprio come una falena che non guarda mai all’insù

Nelle notti di luna piena io guardavo la luce al neon blu

E anche se cadevo ero contento da morire

O da morirci non lo so: che differenza fa però?

E gli stessi figli degli imprenditori

Cercano in qualche modo di alleviare la sua malinconia

Affamati, impazziti, cercano l’oro nel Klondike

Mentre lui cerca di capire che cosa è l’alchimia

Dicono il mare è pieno di pesci, dicono che cosa vuoi che sia

Dicono il mare è pieno di pesci, vedi, non manca certo la compagnia

Dicono il mare è pieno di pesci, dicono che cosa vuoi che sia

Dicono il mare è pieno di pesci e lui risponde:

«Sì, ma al mare non si scia»

Als kind ging ik al skiën

woensdagmiddag

Het was drie uur bittere kou, de sneeuw bijt in mijn wangen Omringd door

zonen van ondernemers die belasting ontduiken maar fooien achterlaten

Als kind ging ik al skiën

Maar om de waarheid te zeggen, ik baalde ervan

De berg is geen moeder, voor degenen zoals ik maakt hij zich geen zorgen

En het spreekt voor zich dat ik ook vaak uitgleed en viel

Net als een mot die nooit opkijkt

Op volle maannachten keek ik naar mijn blauwe neonlicht

En zelfs als ik viel, was ik zo blij als de hel

Of ik weet niet hoe ik moet sterven: wat maakt het uit?

Als kind ging ik al skiën

En ik voelde vaak de blikken op mij

Soms namen de kinderen van ondernemers me apart

Ze zeiden: "Je bent lang, deze sport is niets voor jou, ga basketballen"

Als kind ging ik al skiën

Maar nu sta je hier voor me, je wilt me ​​niet

En ik verwacht niets, jij waarschijnlijk ook goed

Ikzelf, met iemand die mij als partner wil, zou ik nooit samen zijn

Net als een mot die nooit opkijkt

Op volle maannachten keek ik naar het blauwe neonlicht

En zelfs als ik viel, was ik zo blij als de hel

Of ik weet niet hoe ik moet sterven: wat maakt het uit?

En dezelfde kinderen van ondernemers

Ze proberen op de een of andere manier zijn melancholie te verlichten

Hongerig, gek, ze zoeken naar goud in de Klondike

Terwijl hij probeert te begrijpen wat alchemie is

Ze zeggen dat de zee vol vis zit, ze zeggen wat je wilt dat het is

Ze zeggen dat de zee vol vis zit, zie je, aan gezelschap geen gebrek

Ze zeggen dat de zee vol vis zit, ze zeggen wat je wilt dat het is

Ze zeggen dat de zee vol vis zit en hij antwoordt:

"Ja, maar je kunt niet aan zee skiën"