Écris-moi - Pigalle

Seul devant la gare Saint Lazare, au comptoir, pilier de bar,

Au hasard d’un Ricard, d’un coup de pinard

Ivre, dans les rues, sans issues, mal fichu, comme un ange déchu, redescendu

Du dessus, du dessus des nues

Ecris moi, écris moi des lettres, écris moi, écris moi encore

Un pas devant l’autre, devant les autres, qui ne sont autres que vous autres

Tristes apôtres d’une vie autre que la votre

Les pas m’emmènent, m’entraînent, le long de la Seine, calme et sereine,

Devant la grande scène obscène de cette vie malsaine

Ecris moi, écris moi des lettres, écris moi, écris moi encore

Le long des maisons, du sommeil profond, les gens font un silence de plomb

Qui résonne, ding-dong, comme le son, du canon

Non, pas dormir, pas se sentir, s’engourdir, pour fuir le pire

Pas s’endormir, tu vas m'écrire, je vais te lire

Ecris moi, écris moi des lettres, écris moi, écris moi encore

Alleen voor het station van Saint Lazare, aan de balie, barpilaar,

Willekeurig uit een Ricard, een shot pinard

Dronken, op straat, doodlopend, in de war, als een gevallen engel, naar beneden

Van boven, van boven de wolken

Schrijf me, schrijf me brieven, schrijf me, schrijf me nog wat

De ene stap voor de ander, voor de anderen, die niemand minder zijn dan jij

Trieste apostelen van een ander leven dan het jouwe

Voetstappen brengen me, leiden me langs de Seine, kalm en sereen,

Voor de grote obscene scène van dit ongezonde leven

Schrijf me, schrijf me brieven, schrijf me, schrijf me nog wat

Langs de huizen, diepe slaap, mensen zijn doodstil

Dat weerklinkt, ding-dong, zoals het geluid van het kanon

Nee, niet slapen, niet voelen, gevoelloos worden, wegrennen van het ergste

Val niet in slaap, je zult me ​​schrijven, ik zal je voorlezen

Schrijf me, schrijf me brieven, schrijf me, schrijf me nog wat