Angèle - Pigalle

Angèle, t’as la bouche toute petite, une fraise des bois

Angèle tu caches ton corps de femme, aux coyottes aux abois

Angèle, ta frange qui souligne tes yeux de nécureuil

Tes satins et lourds qui appellent l’amour

Ta voix un peu timide qui caque sous les pleurs

Angèle, t’as des gestes un peu gauches, aux charmes innocent

Angèle, le teint transparent comme chez les peintres flamands

Angèle, t’as des jambes en longueur, mets-y donc des bas noirs

Des fesses de déesse grecques, foi d’un fils d’Athénien

T’as toujours un peu froid, t’as la fenêtre ouverte

Angèle, t’as les épaules frêles et les poignets fragiles

Angèle, tu sens toujours le bain, même jusqu’au bout du fil

Angèle, t’as la peau douce et fine, comme une peau de maman

Le nez un peu tordu, mais tu veux pas y croire

T’as tout c’que je peux pas dire mais que j’en pense pas pire …

Angèle, je mond is erg klein, een bosaardbei

Angèle, jij verbergt het lichaam van je vrouw, coyotes op afstand

Angèle, je pony die je eekhoornogen accentueert

Je satijnen en zware die om liefde vragen

Je ietwat verlegen stem kraakt van de tranen

Angèle, je gebaren zijn een beetje onhandig, met onschuldige charmes

Angèle, transparante teint zoals bij Vlaamse schilders

Angèle, je hebt lange benen, dus trek er zwarte kousen aan

Billen van een Griekse godin, geloof van een zoon van Athener

Je hebt het altijd een beetje koud, je hebt het raam open

Angèle, je hebt zwakke schouders en zwakke polsen

Angèle, je voelt altijd het bad, zelfs tot het einde van de lijn

Angèle, je huid is zacht en fijn, als de huid van een moeder

Neus een beetje scheef, maar je wilt het niet geloven

Je hebt alles wat ik niet kan zeggen, maar denk niet erger...