Father - Petrus

When the light falls upon my failures and my sight gets a little foggy

I go blind enough to turn away from you

I often stumble in my foolishness and I gamble with my eternity.

Like an addict I can’t let go of my desires.

But, if I call you father,

will you call me your son?

And if I run from your love,

won’t you chase me down.

Won’t you chase me down

and bring me back to you.

My heart’s beating, it doesn’t fit inside my chest.

I am seeing that you have always known what’s best

I am stubborn, hard-headed like a mule.

Go and soften my rotten filthy mind.

And I wonder why I’d ever waste my time

trying to be a slave to this broken crooked world.

Your words they move like poetry molding me until I made new.

When I called you father,

you called me your son.

And when I ran from your love,

Oh you chased me down.

Oh you chased me down

and brought me back to you.

Als het licht op mijn mislukkingen valt en mijn zicht een beetje mistig wordt

Ik word blind genoeg om me van je af te keren

Ik struikel vaak in mijn dwaasheid en ik gok met mijn eeuwigheid.

Als een verslaafde kan ik mijn verlangens niet loslaten.

Maar als ik je vader noem,

wil je me je zoon noemen?

En als ik vlucht voor je liefde,

wil je me niet achtervolgen.

Wil je me niet achtervolgen

en breng me terug naar jou.

Mijn hart klopt, het past niet in mijn borst.

Ik zie dat je altijd hebt geweten wat het beste is

Ik ben koppig, koppig als een muilezel.

Ga en verzacht mijn rotte smerige geest.

En ik vraag me af waarom ik ooit mijn tijd zou verspillen

proberen een slaaf te zijn van deze gebroken kromme wereld.

Je woorden bewegen als poëzie die me vormt totdat ik nieuw maak.

Toen ik je vader noemde,

je noemde me je zoon.

En toen ik vluchtte voor je liefde,

Oh, je achtervolgde me.

Oh, je achtervolgde me

en bracht me terug naar jou.