Talk Show - Pedro Suarez-Vertiz

Es difícil contar la vida

No hay como empezar

Pero una huella en el alma

Es un buen punto de partida

Una voz que ya no escuchas

Una voz que ya se fue

Lamento no haberla contactado antes

Fui su gran amigo, y olvidé cuánto ella era para mí

Pero bueno, todo salió de la nada

Éramos muy bohemios a pesar de mi universidad, y de su bachillerato

Nos divertíamos pensando que todos eran tontos, y nosotros no

Esnobismo intelectual, le dicen

Recuerdo que conseguí la llave de la tienda de mi padre

Y ahí fue su primera vez

A pesar de lo linda que era, rarísimo, yo nunca pensé en sexo, o en placer,

cuando lo hicimos

Luego nos encontramos con unas amigas suyas en la calle

Andábamos en grupo, relajadísimos, alucinados por lo que había pasado

A pesar de todo, yo nunca le dije para estar

Eh-eh, pensé que todo empezó así, y así debía terminar, ¿no?

Le expliqué que se destruiría todo si lo hacíamos

Ella no entendió

O quizás yo no entendí

Decidió abandonarme, dejarme

Y portarse muy mal, horrible

Yo casi me muero

Pero bueno, las historias de amor son así

Con dolor y con desorden

Lo acepté, ¿No?

La estabilidad y la tranquilidad son el final feliz de cualquier película

De cualquier libro

Bueno, yo estaba en la mitad del cuento

Desubicado, y con demasiados desórdenes

Decidí cambiar y formalizar mi vida

Por primera vez decirle a alguien, no sé, osea, «¿Quieres estar conmigo?»

Tenía ella una gran amiga

Que alguna vez nos echó de su casa, por cosas que no puedo contar

Me acorde quién era

Recuerdo que estaba guapa, en el fondo me gustó esa reacción

Decidí buscarla y conquistarla, así de simple

Iba a ser difícil, pero finalmente lo conseguí

Fue un accidente

Yo jamás pensé en quebrarle el corazón a la chica de la que hable al principio

Ah, ella se fue

De vez en cuando enviaba chocolates a mi hermana, y regalos

Cartas a nosotros, inclusive, preguntando por mí

Pero yo siempre quedé en silencio

Con mi nueva chica tuve una larga felicidad de tres años

Fue lindo, visité Europa, me fue bien en la universidad

Vivía bien con la música, era espectacular todo

Me sentía encaminado

Sin embargo, mi viejo falleció

Mi mamá perdió la casa

Y el desorden y confusión regresó

Me enamoré de nuevo, y bueno, se acabó de nuevo todo

Con esto descubrí que la vida es como un caballo

Un caballo salvaje que uno debe aprender a montar

Llega un momento en que ya, ya no te bota más

Ahora estoy tranquilo y feliz

Y cogí el teléfono hace poco

Quería saber que fue de la chica

De la que hablé al principio de este relato

Y ubiqué al padre

Trabajaba en un banco en París

Le dije: Señor, ¿Qué tal?, soy Pedro

¿Se acuerda de mí?

¿Qué fue de su hija?

Me dijo: Cómo, ¿no sabes?

Ella murió

Fue un paro cardíaco en Barcelona

Quede consternado una vez más

Completamente arrancado de mi presente

Nunca me despedí de ella, nunca supe como le fue después

Ahora tengo clara la noción del amor y del dolor

Aunque fue en un lejano pasado

Esta lección ya no es para mí

Digan adiós, si hay que hacerlo

Cierren su historia de amor

Terminen su libro

Het is moeilijk om het leven te tellen

Er is geen manier om te beginnen

Maar een afdruk op de ziel

Het is een goed startpunt

Een stem die je niet meer hoort

Een stem die weg is

Sorry dat ik niet eerder contact met je heb opgenomen

Ik was haar grote vriend, en ik was vergeten hoeveel ze voor me was

Maar goed, het kwam allemaal uit het niets

We waren erg bohemien ondanks mijn universiteit en zijn middelbare school

We vonden het leuk om te denken dat iedereen dom was, en dat waren we niet

Intellectueel snobisme, zeggen ze

Ik herinner me dat ik de sleutel van de winkel van mijn vader kreeg

En dat was zijn eerste keer

Ondanks hoe schattig ze was, heel zeldzaam, ik dacht nooit aan seks, of plezier,

toen we dat deden

Toen ontmoetten we een paar vrienden van haar op straat

We waren in een groep, heel ontspannen, verbaasd over wat er was gebeurd

Ondanks alles heb ik hem nooit gezegd dat hij dat moest zijn

Eh-eh, ik dacht dat het allemaal zo begon, en zo zou het moeten eindigen, toch?

Ik legde uit dat alles zou worden vernietigd als we dat deden

ze begreep het niet

Of misschien heb ik het niet begrepen

Besloten om me te verlaten, verlaat me

En zich heel slecht gedragen, verschrikkelijk

ik ging bijna dood

Maar hey, liefdesverhalen zijn zo

Met pijn en met wanorde

Ik heb het geaccepteerd, toch?

Stabiliteit en rust zijn het gelukkige einde van elke film

uit elk boek

Nou ik zat midden in het verhaal

Misplaatst en met te veel aandoeningen

Ik besloot mijn leven te veranderen en te formaliseren

Voor het eerst tegen iemand zeggen, ik weet het niet, ik bedoel, "Wil je bij me zijn?"

Ze had een geweldige vriend

Dat hij ons ooit uit zijn huis heeft geschopt, voor dingen die ik niet kan vertellen

Ik herinnerde me wie ik was

Ik herinner me dat ze mooi was, diep van binnen vond ik die reactie leuk

Ik besloot haar te zoeken en haar te veroveren, zo simpel is dat

Het zou moeilijk worden, maar ik heb het eindelijk door

Het was een ongeluk

Ik heb er nooit aan gedacht om het hart te breken van het meisje waar ik het in het begin over had

oh ze is weg

Van tijd tot tijd stuurde ik chocolaatjes naar mijn zus en cadeaus

Brieven aan ons, inclusief, vragen naar mij

Maar ik bleef altijd stil

Met mijn nieuwe meisje had ik een lang geluk van drie jaar

Het was leuk, ik heb Europa bezocht, ik deed het goed op de universiteit

Hij leefde goed met muziek, alles was spectaculair

Ik voelde me op het goede spoor

Echter, mijn oude man is overleden

Mijn moeder is het huis kwijt

En de wanorde en verwarring kwamen terug

Ik werd weer verliefd, en nou, het is allemaal weer voorbij

Hiermee ontdekte ik dat het leven als een paard is

Een wild paard dat je moet leren rijden

Er komt een tijd dat hij je er niet meer uitgooit

Nu ben ik kalm en gelukkig

En ik pakte onlangs de telefoon

Ik wilde weten wat er met het meisje is gebeurd

Degene waar ik het over had aan het begin van dit verhaal

En ik heb de vader gevonden

Ik werkte vroeger bij een bank in Parijs

Ik zei tegen hem: meneer, hoe gaat het? Ik ben Pedro

Herinner je je mij?

Wat is er met je dochter gebeurd?

Hij vertelde me: Hoe, weet je dat niet?

Ze stierf

Het was een hartstilstand in Barcelona

Ik was weer geschokt

Helemaal uit mijn kadootje gescheurd

Ik heb nooit afscheid van haar genomen, ik heb nooit geweten hoe het daarna ging

Nu heb ik een duidelijk begrip van liefde en pijn

Al was het in een ver verleden

Deze les is niet meer voor mij

Zeg vaarwel, als het moet

Sluit je liefdesverhaal

maak je boek af