El Arbol - Pedro Suarez-Vertiz

Me siento bien, muy bien

Vamos a caminar?

Na, na, na, na,.

.

Yo trepe una mañana un lindo arbol

Cerca de mi hogar, casi tambaleando

Cogi las ramas, no pude bajar

Bajo ese arbol mucha gente iba a pasar

Agazapado asomaba los ojos casi sin mirar

Me dormi sobre las hojas oyendo el arruyar

De las aves hablando, el viento soplaba

Que hermoso lugar

Hice un poema que no pude recordar

Casi tiritando pase la noche sin querer bajar

Estaba en el arbol, la ta ra ta ta

Poema en el arbol, la la ra la la

Estaba en el arbol, la la ra la la

Poema en el arbol

Pense en mi vida y en los sueños de mi edad

Descubri el milagro de la sonrisa

Despues de llorar

El viejo arbol me enseñaba con su paz

Que el nunca hizo daño

Y yo callado senti inferioridad

Poema en el arbol, la la ra la la

Poema en el arbol, la la ra la la

Poema en el arbol, la la ra la la

Poema en el arbol, la la ra la la

Llego el amanecer, no me quiero mover

Y el sol empieza a brillar

Todo lo puedo ver, jamas lo pude ver

Mi voz no lo puede explicar

Poema de amor

La gente pasaba y yo suspiraba

Iba un dia mas sentado en las ramas

Subido en el arbol cerca de mi hogar

No se hasta cuando, no lo puedo recordar

Ahora ando mirando sin hacer daño

Callado y sin pensar

Soy hijo del arbol, la la ra la la

Quiero ser el arbol, la la ra la la

Poema en el arbol, la la ra la la

Soy hijo del arbol, la la ra la la

Ik voel me goed, heel goed

Laten we een stukje gaan lopen?

Na, na, na, na.

.

Ik klom op een ochtend in een prachtige boom

Dicht bij mijn huis, bijna duizelingwekkend

Ik nam de takken, ik kon niet naar beneden komen

Onder die boom zouden veel mensen passeren

Gehurkt gluurde hij bijna zonder te kijken uit zijn ogen

Ik viel in slaap op de bladeren terwijl ik luisterde naar het geschuifel

Van de vogels die aan het praten waren, waaide de wind

Wat een mooie plek

Ik heb een gedicht gemaakt dat ik me niet kon herinneren

Bijna bibberend bracht ik de nacht door zonder naar beneden te willen

Ik was in de boom, de ta ta ta

Gedicht op de boom, la la ra la

Ik zat in de boom, la la la la

gedicht op de boom

Ik dacht aan mijn leven en de dromen van mijn leeftijd

Ik ontdekte het wonder van de glimlach

na huilen

De oude boom leerde me met zijn vrede

dat hij nooit pijn heeft gedaan

En ik voelde stilletjes minderwaardigheid

Gedicht op de boom, la la ra la

Gedicht op de boom, la la ra la

Gedicht op de boom, la la ra la

Gedicht op de boom, la la ra la

De dageraad kwam, ik wil niet bewegen

En de zon begint te schijnen

Ik kan alles zien, ik zou het nooit kunnen zien

Mijn stem kan het niet uitleggen

Liefdesgedicht

Mensen kwamen voorbij en ik zuchtte

Ik zat nog een dag in de takken

Boven in de boom vlakbij mijn huis

Ik weet niet tot wanneer, ik kan het me niet herinneren

Nu kijk ik zonder pijn te doen

stil en zonder na te denken

Ik ben een zoon van de boom, la la ra la

Ik wil de boom zijn, la la la la

Gedicht op de boom, la la ra la

Ik ben een zoon van de boom, la la ra la