Dos Mañanas - Pedro Suarez-Vertiz

Una bella mañana

De un día de mi vida

De un balcón yo te miré pasar

Y el temor me abrumó

Y mientras caminabas

Me diste una sonrisa

La ilusión llegó sin preguntar

Y el amor callado nació

Y sentí como el dolor se me borraba

Yo que andaba triste y solo esa mañana

… Vi al amor pasar frente a mi…(*) quise gritar y te dejé ir…

De nuevo en mi ventana

Te vi pasar con prisa

Mientras yo temblaba de ansiedad

Por favor hazme adiós de nuevo amor

Nunca podré olvidarlo

Miraste a la ventana

Y una flor tiraste a mi portal

Y explotó mi corazón

Pero nunca más pasaste por mi casa

Todo se quedó en esas dos mañanas

A veces veo que me haces adiós

Bajo corriendo y todo es ilusión

Nunca supe su nombre

Ni de donde venía

Pero yo no la olvide jamás

Fue amor, real amor

Y sentí como el dolor me regresaba

El amor me enloquecía, devoraba

De todos mis viajes y cosas pasadas

Sólo llevo dentro aquellas dos mañanas

Si algo verdadero existe ahora en mi alma

Es sólo el recuerdo de esas dos mañanas

De esas dos mañanas…

een prachtige ochtend

van een dag van mijn leven

Vanaf een balkon zag ik je voorbijgaan

En angst overweldigde me

en terwijl je liep

je gaf me een glimlach

De illusie kwam zonder te vragen

En stille liefde werd geboren

En ik voelde hoe de pijn werd gewist

Ik was verdrietig en alleen die ochtend

... ik zag liefde voor me voorbij gaan ...(*) Ik wilde schreeuwen en ik liet je gaan ...

weer voor mijn raam

Ik zag je haastig voorbij gaan

Terwijl ik beefde van angst

Zeg alsjeblieft weer vaarwel liefje

Ik kan het nooit vergeten

je keek uit het raam

En een bloem die je naar mijn portaal gooide

En mijn hart explodeerde

Maar je bent nooit meer bij mijn huis langs geweest

Alles bleef in die twee ochtenden

Soms zie ik dat je afscheid van me neemt

Ik ren naar beneden en alles is illusie

Ik heb haar naam nooit geweten

noch waar kwam het vandaan?

Maar ik vergeet haar nooit

Het was liefde, echte liefde

En ik voelde hoe de pijn bij me terugkwam

Liefde maakte me gek, verslonden

Van al mijn reizen en dingen uit het verleden

Ik draag alleen binnen die twee ochtenden

Als er nu iets waars in mijn ziel bestaat

Het is gewoon de herinnering aan die twee ochtenden

Van die twee ochtenden...