Chula Vista - Paul Wright

She’s lying on the bathroom floor asking herself what’s life for

and someday I pray that she feels alright

and he’s lying on his bedroom floor writing songs singing metaphors

like tonite might be their last nite

sometimes a walk becomes a trip and a trip becomes a fall

addicted to it all drugs and alcohol

she’s all tweaked out but no one notices at all

she tries to reach out but he doesn’t hear her call

cuz no one see her trouble cuz she doesn’t show the struggle

she locks herself up as her tears turn to puddles

of lies and regrets of nights she forgets

like where she is and if she’ll ever make it back to him

and if she had a dollar for every time he called her

she’d be sitting pretty on a mountain made of pennies

and if he had a dime for every line she was snorting

I’d bet he have a ride that he never could afford

and he’s sick of the drama tired of holding on to the hope that she’s the one so he puts it in a poem

she calls he calls back he yells who’s that

the phone falls dropped call and in the hall a gun goes (bang!)

Ze ligt op de badkamervloer en vraagt ​​zich af waar het leven voor is

en op een dag bid ik dat ze zich goed voelt

en hij ligt op zijn slaapkamervloer liedjes te schrijven en metaforen te zingen

alsof toniet hun laatste avond zou kunnen zijn

soms wordt een wandeling een struikelblok en een struikelblok een val

verslaafd aan alle drugs en alcohol

ze is helemaal geknepen, maar niemand merkt het helemaal op

ze probeert contact op te nemen, maar hij hoort haar niet bellen

want niemand ziet haar problemen, want ze laat de strijd niet zien

ze sluit zichzelf op terwijl haar tranen in plassen veranderen

van leugens en spijt van nachten die ze vergeet

zoals waar ze is en of ze ooit bij hem terug zal komen

en of ze een dollar had voor elke keer dat hij haar belde

ze zou mooi zitten op een berg gemaakt van centen

en als hij een dubbeltje had voor elke regel die ze snoof

Ik durf te wedden dat hij een ritje heeft dat hij zich nooit kan veroorloven

en hij is het drama beu om vast te houden aan de hoop dat zij degene is, dus zet hij het in een gedicht

zij belt hij belt terug hij roept wie is dat

de telefoon valt neer en in de hal gaat een pistool (knal!)