Brent - Paul Simmons

Det ble stille, den kvelden

Du sa forvell

Da du reiste fra meg, mistet jeg meg selv

Siste gang jeg så deg dro du av sted

En gang i min fortid så gikk jeg på en smell

Jeg går hjem og jeg fikk høre stille, rolig kveld

Det var no hun måtte si, ja fortelle til meg

Hun fortalte hva hun gjorde så reiste hun sin vei

Jeg er så lei av å vente på at aldri noe skjer

Jeg tøkke engang å tenke på å elske noen fler

Jeg skulle ønske det fantes ei som kunne gi meg så mye mer

Jeg er brent, jeg er brent

I det siste har jeg gått aleine for meg selv

Jeg tenker på den tida vi var sammen hver kveld

Det gjorde vondt å være den som satt aleine igjen

Noen ganger her i livet er sannheten brå

Men er vanskelig å forklare, vanskelig å forstå

Står kjærligheten stille du mister trua på deg selv

Må du aldri gi opp håpet, det finnes lys i en tunnel

Jeg er så lei av å vente på at aldri noe skjer

Jeg tøkke engang å tenke på å elske noen fler

Jeg skulle øsnke det fantes ei som kunne gi meg så mye mer

Jeg er brent, jeg er brent

Det er vanskelig å slutte å tenke på den som ga deg mest

Den du aller helst vil være med og du husker aller best

Det er lov å se tilbake på det beste som har hendt

Men prøv å legg det bak deg ikke sett livet sitt på vent

Jeg er så lei av å vente på at aldri noe skjer

Jeg tøkke engang å tenke på å elske noen fler

Men jeg veit at det finnes ei som vil gi meg så mye mer

Jeg er brent, jeg er brent

Die nacht was het stil

Je zei het goed

Toen je me verliet, verloor ik mezelf

De laatste keer dat ik je zag, ging je weg

Ooit in mijn verleden ging ik op een spree

Ik ga naar huis en ik hoorde een stille, stille avond

Toen moest ze zeggen: ja, vertel het me

Ze vertelde wat ze deed en vervolgde haar weg

Ik ben zo moe van het wachten tot er nooit iets gebeurt

Ik durf er niet eens aan te denken om meer van iemand te houden

Ik wou dat er iemand was die me zoveel meer kon geven

Ik ben verbrand, ik ben verbrand

De laatste tijd ga ik er alleen op uit

Ik denk elke avond aan de tijd dat we samen waren

Het deed pijn om degene te zijn die alleen gelaten werd

Soms is de waarheid in het leven abrupt

Maar is moeilijk uit te leggen, moeilijk te begrijpen

Als de liefde zwijgt, verlies je het vertrouwen in jezelf

Moge je nooit de hoop opgeven, er is licht aan het einde van de tunnel

Ik ben zo moe van het wachten tot er nooit iets gebeurt

Ik durf er niet eens aan te denken om meer van iemand te houden

Ik wou dat er iemand was die me zoveel meer kon geven

Ik ben verbrand, ik ben verbrand

Het is moeilijk om te stoppen met denken aan degene die je het meeste heeft gegeven

Degene met wie je het liefst wilt zijn en degene die je je het beste herinnert

Het is prima om terug te kijken op het beste dat ooit is gebeurd

Maar probeer het achter je te laten, zet je leven niet in de wacht

Ik ben zo moe van het wachten tot er nooit iets gebeurt

Ik durf er niet eens aan te denken om meer van iemand te houden

Maar ik weet dat er iemand is die me zoveel meer zal geven

Ik ben verbrand, ik ben verbrand