Instinto - Papisa

Do lado que resiste, é inútil esconder

Não tem coroa de espinho que te dê prazer

Nem bem nem mal existem, só um caminho pra escolher

Um mundo tão maniqueísta não vai perceber

Tudo por um fio, solto e vazio

A tua memória assiste

Tudo que acontece do lado de cá

Desenho que era pó de giz

Te chama pra dançar

Tempo, imagem espiral

Sem início ou final

Anuncia o que eu vejo

Nada nessa vida é muito real

Então eu posso ser natural

Aliada do desejo

No teu legítimo dilema

Sente o chão e chama teu lobo guará

Cê já tá fora do esquema

Não vai se culpar

Parada em frente do abismo

A sorte não aponta a direção

A morte não é fatalismo

É ponto de vazão

Quando cruza o rio

Tempo, imagem espiral

Sem início ou final

Anuncia o que eu vejo

Nada nessa vida é muito real

Então eu posso ser natural

Escutar meu desejo e dizer

Eu amo você

Aan de kant die weerstand biedt, heeft het geen zin om je te verstoppen

Er is geen doornenkroon die je plezier geeft

Noch goed noch slecht bestaat, er is maar één pad om te kiezen

Zo'n manicheïstische wereld zal het niet merken

Allemaal aan een draadje, los en leeg

Je geheugen helpt

Alles wat er aan deze kant gebeurt

Tekening die krijtstof was

nodigt uit om te dansen

Tijd, spiraalvormig beeld

Geen begin of einde

Kondig aan wat ik zie

Niets in dit leven is heel echt

Dus ik kan natuurlijk zijn

bondgenoot van verlangen

In uw legitieme dilemma

Ga op de grond zitten en roep je manenwolf

Je valt al buiten het schema

Je zult jezelf niet de schuld geven

Stop voor de afgrond

Geluk wijst niet in de richting

De dood is geen fatalisme

Het is het stroompunt

Bij het oversteken van de rivier

Tijd, spiraalvormig beeld

Geen begin of einde

Kondig aan wat ik zie

Niets in dit leven is heel echt

Dus ik kan natuurlijk zijn

Luister naar mijn verlangen en zeg

ik houd van je