Amnesia and Me - Owen

Amnesia’s a pretty word to speak aloud or write

So I shall use it as a nickname for the girl I’ve in my life

She’s not the sum of what she owns

And she ain’t cavalier with the skin she shows

And she has saved me

From the questions in my life that have plagued me

Now I know who I am

A tongue-biting one-woman man

Amnesia sings songs under her breath she’s too shy to project

And she’d prefer say nothing at all than have to endure talk of the small

variety

She don’t always make nice with others

In fact she sometimes makes downright mean with me

But she has saved me

From the long nights and the last-calls that betrayed me

Now I know who I am

A house-broken, one-woman man

Amnesia and Me, we’re sitting in our tree

F-O-R-G-E-T-T-I-N-G everything we once knew

Geheugenverlies is een mooi woord om hardop te spreken of te schrijven

Dus ik zal het gebruiken als een bijnaam voor het meisje dat ik in mijn leven heb

Ze is niet de som van wat ze bezit

En ze is niet arrogant met de huid die ze laat zien

En ze heeft me gered

Van de vragen in mijn leven die me hebben geplaagd

Nu weet ik wie ik ben

Een tongbijtende eenvrouwsman

Amnesia zingt liedjes binnen haar adem, ze is te verlegen om te projecteren

En ze zou liever helemaal niets zeggen dan te moeten praten over de kleintjes

verscheidenheid

Ze maakt niet altijd aardig met anderen

Sterker nog, ze doet soms ronduit gemeen tegen me

Maar ze heeft me gered

Van de lange nachten en de laatste telefoontjes die me hebben verraden

Nu weet ik wie ik ben

Een huisgebroken, eenvrouwsman

Amnesia en ik, we zitten in onze boom

F-O-R-G-E-T-T-I-N-G alles wat we ooit wisten