Black Veils - Open City

there are things I can’t unsee

words that I can’t unread

I can feel you’re near, but I can’t find you

buried deep underneath

the back porch

the bed frame

the doormat

the windowpane

you never forgot where we hid hope

now nothing feels the same as I remember

nothing looks the same as it did before

would you like it if I came over?

and if I did could I lay beside you in mother’s bed?

and if I did what would it mean if I spent another night?

what would it mean?

would it be alright?

in effort to reclaim the part that I would play

I got the pages of your last note

now nothing feels the same as I remember

nothing looks the same as it did before

would you ignore the body?

would it be alright if we just slept?

in effort to reclaim the part that I would play

I never forgot where we came from.

er zijn dingen die ik niet ongedaan kan maken

woorden die ik niet onleesbaar kan maken

Ik voel dat je in de buurt bent, maar ik kan je niet vinden

diep eronder begraven

de achtergevel

het bedframe

de deurmat

de ruit

je bent nooit vergeten waar we hoop verstopten

nu voelt niets hetzelfde als ik me herinner

niets ziet er hetzelfde uit als voorheen

zou je het leuk vinden als ik langs kwam?

en als ik dat deed, zou ik dan naast je in moeders bed kunnen liggen?

en als ik dat deed, wat zou het dan betekenen als ik nog een nacht zou blijven?

wat zou het betekenen?

zou het goed zijn?

in een poging om de rol die ik zou spelen terug te vorderen

Ik heb de pagina's van je laatste notitie

nu voelt niets hetzelfde als ik me herinner

niets ziet er hetzelfde uit als voorheen

zou je het lichaam negeren?

zou het goed zijn als we gewoon sliepen?

in een poging om de rol die ik zou spelen terug te vorderen

Ik ben nooit vergeten waar we vandaan kwamen.