Ultraviolet - On Being Human

I held on to the poison

And let it fill my veins

Yeah, it tasted sweet;

I let it take hold

It took away my pain

These memories are my disease;

Like a venom in my mind

And yeah, I’m haunted by

The past that I

Can’t leave behind

There’s no way out

Because I’m losing sight;

Yeah, I’m blinded

In this black out

There’s no light, but you shine;

ultraviolet

This darkness leads and pulls me through

There’s nothing more that I can do

There’s no way out

Hear it whispering my name;

Drawing me near

Tell me that there’s nothing I should fear

I can’t break free;

it’s haunting me

Yeah, I’m drowning in my shame

So now I lie awake;

My body breaks

Because I’m the one to blame

(Bridge)

Alluring eyes, they hypnotize me;

Explore my mind, and synthesize ya

Tunnel vision, in collision;

Feel imprisoned in derision

Tell me something

Say it’s okay

This is nothing

Ik hield vast aan het gif

En laat het mijn aderen vullen

Ja, het smaakte zoet;

Ik laat het zijn gang gaan

Het nam mijn pijn weg

Deze herinneringen zijn mijn ziekte;

Als een gif in mijn geest

En ja, ik word achtervolgd door

Het verleden dat ik

Kan niet achterlaten

Er is geen uitweg

Omdat ik uit het oog verlies;

Ja, ik ben verblind

In deze black-out

Er is geen licht, maar jij schijnt;

ultraviolet

Deze duisternis leidt en trekt me erdoorheen

Ik kan niets meer doen

Er is geen uitweg

Hoor het mijn naam fluisteren;

Mij ​​dichterbij brengen

Zeg me dat er niets is waar ik bang voor moet zijn

ik kan me niet losmaken;

het achtervolgt me

Ja, ik verdrink in mijn schaamte

Dus nu lig ik wakker;

Mijn lichaam breekt

Omdat ik de schuldige ben

(Brug)

Verleidelijke ogen, ze hypnotiseren me;

Verken mijn geest en synthetiseer ya

Tunnelvisie, in botsing;

Voel je gevangen in bespotting

Vertel me iets

Zeg dat het goed is

Dit is niets