Já (Sobectví) - Olympic, Zdenek Rytír, Petr Janda

Ve všem chtěl mít větší podíl

Pro jiné se nenarodil

Sám neuměl ničeho se vzdát

Jen ostatní za nos vodil

Myslel na to kkudy chodil

A jen sebe upřímně měl rád

Každou větu začal slůvkem Já

Každou větu končil slůvkem Já

On nevěřiil na chiméry

A ve jménu kariéry

Nosil boty špičkou dozadu

Nikdy nepsal verše ženě

Vždy se tvářil unuděně

Když jsi k němu přišel o radu

Každou větu začal slůvkem Já

Každou větu končil slůvkem Já

Já, já, já, jenom já

Já, já, já, jenom já

Já, já, já, jenom já

Já stačím si sám

Já, já, já, jenom já

Já, já, já, jenom já

Já, já, já, jenom já

Já stačím si sám

Já se mám

V očích led a vlhké dlaně

Usmíval se polekaně

V obavě, že budeš něco chtít

Velmi dbal na osobitost

Povýšil svou sebelítost

Na ten nejušlechtilejší cit

Každou větu začal slůvkem Já

Každou větu končil slůvkem Já

Vidíš ho, jak podle zvyku

Důstojně jde po chodníku

A nic kolem sebe nevnímá

Do stop padá sůl a písek

Jednoho dne nevrátí se

Nikdo si té ztráty nevšímá

Komu chybí jeho věčné Já

Jen ozvěna domů vzpomíná

Já, já, já, jenom já

Já, já, já, jenom já

Já, já, já, jenom já

Já stačím si sám

Já, já, já, jenom já

Já, já, já, jenom já

Já, já, já, jenom já

Já stačím si sám

Já se mám

Hij wilde overal een groter aandeel in hebben

Hij is niet voor anderen geboren

Hij kon het niet zelf opgeven

Alleen de anderen bij de neus genomen

Hij dacht na over waar hij heen ging

En hij hield alleen oprecht van zichzelf

Hij begon elke zin met het woord I

Hij eindigde elke zin met het woord I

Hij geloofde niet in hersenschimmen

En in de naam van een carrière

Hij droeg zijn teen naar achteren

Hij schreef nooit verzen aan een vrouw

Hij keek altijd verveeld

Toen je zijn advies miste

Hij begon elke zin met het woord I

Hij eindigde elke zin met het woord I

Ik, ik, ik, gewoon ik

Ik, ik, ik, gewoon ik

Ik, ik, ik, gewoon ik

ik kan het zelf doen

Ik, ik, ik, gewoon ik

Ik, ik, ik, gewoon ik

Ik, ik, ik, gewoon ik

ik kan het zelf doen

ik heb

IJs in de ogen en natte handpalmen

Hij glimlachte, geschrokken

Bang dat je iets wilt hebben

Hij besteedde speciale aandacht aan individualiteit

Hij verhoogde zijn zelfmedelijden

Voor het edelste gevoel

Hij begon elke zin met het woord I

Hij eindigde elke zin met het woord I

Je ziet hem zoals gewoonlijk

Hij loopt goed op de stoep

En hij neemt niets om zich heen waar

Zout en zand vallen in de sporen

Hij zal op een dag niet terugkeren

Niemand merkt het verlies op

Wie zijn eeuwige zelf mist?

Alleen de echo van het huis herinnert zich

Ik, ik, ik, gewoon ik

Ik, ik, ik, gewoon ik

Ik, ik, ik, gewoon ik

ik kan het zelf doen

Ik, ik, ik, gewoon ik

Ik, ik, ik, gewoon ik

Ik, ik, ik, gewoon ik

ik kan het zelf doen

ik heb