Return - OK Go

Now its years since your body went flat and even memories of that

are all think and dull, all gravel and glass.

But who needs them

now -- displaced they’re easily more safe -- the worst of it now: I can’t remember your face.

Return.

For a while, with the vertigo cured, we were alive -- we were pure.

The void took the shape of all that you were, but years take their

toll, and things get bent into shape… Antiseptic and tired, I can’t

remember your face.

Return.

You were supposed to grow old.

Reckless, unfrightened, and old,

you were supposed to grow old.

Return.

You were supposed to return.

Nu is het jaren geleden dat je lichaam plat ging en zelfs herinneringen daaraan

zijn allemaal nadenkend en saai, allemaal grind en glas.

Maar wie heeft ze nodig?

nu -- ontheemd zijn ze gemakkelijk veiliger -- het ergste nu: ik kan me je gezicht niet herinneren.

Opbrengst.

Een tijdje, met de duizeligheid genezen, leefden we - we waren puur.

De leegte nam de vorm aan van alles wat je was, maar jaren duren hun

tol, en dingen worden in vorm gebogen ... Antiseptisch en moe, ik kan het niet

onthoud je gezicht.

Opbrengst.

Je zou oud moeten worden.

Roekeloos, onbevreesd en oud,

je moest oud worden.

Opbrengst.

Je zou terugkeren.