Awake, Pt. 2 - no.use

The fact is that I haven’t really moved on and I never will

But it doesn’t actually matter what I’ll probably forever feel

‘Cause, in the end, it was never real

It was just a fantasy to protect us from the breach in the veil, yeah

And definitions of love change

It’s hard to say what love ain’t or what it was in the first place

From the get go, on the first date, all the way home, to the third break

It’s tough to let go of echoes of the worst game that I ever played

You loved that you could lean on me

And I loved who I thought you’d be for me

But if you think that means actually lovin' a person, well it don’t

We fall for projections that we end up needing

It’s less of a fear of being without you, than a fear of bein' on my own

We all end up being fake though, in one way or another

It’s pretty much inescapable

It’s just natural to fumble, us fickle lovers

We can’t tame the animals in us

We try to cover it up

Tell ourselves we’re the real ones, but we ain’t no fuckin' seraphim

And even in this message, there’s no meaning

Just like our lack of real connection or real coherence

No matter what we think in our heads, these beliefs don’t matter a second

It’s misconceived as something seeming better or more

But it’s superficial at its core

Our identity’s based on strings of perceptions, streams of consciousness

So, did I love you?

The real you?

I don’t think a real you or I exists

It’s hard to tell

But I don’t hate the you i think you are, i hate myself

It’s not what u did that bent me outta shape

It’s just my obsessive brain, I was born in this state

Then I obsess about obsessin' and I can’t deviate

Or maybe I can

But I keep myself trapped thinkin' this way

I think I keep myself in this place

But I D fuckin' K

Nothin' seems to help, but that’s okay

I’ve resigned to not givin' a fuck that I’m stuck and crazed

Locked in a cycle just wastin' my days, and gettin' sad and escapin'

Then gettin' mad about this phase that I self perpetuate

Then to come to the realization that I had imagined the whole thang?!

Fuck!

Like maybe I’m remembering a romanticized version of what took place

Now that’s a look you should’ve seen on my shook face

I may have overreacted when I knew my attachments were just phantom in base

But it felt like the floorboards were pulled out from under my vans without

trace

So I free fell till I caught myself, lost as hell, wondering who the fuck I am

at this stage

Can’t stand the man in the mirror and unable to handle this rage

Or quell my frantically going bananas and hate that I panic at change

Then I woke up from a nightmare two years late

Felt like I been in a state of mental retrograde for two years straight

But it was different today

I woke up feeling like living today

New to me and fucking strange

But i had a little bit of faith

Like I can finish what I set out to make

Instead of staying clouded and cloutless and break

The truth remains shrouded

But I’m proud, ‘cause even though I won’t let you go

After stayin' up countless hours, this mornin' I woke up awake

(mm)

(This mornin' I woke up awake)

Het feit is dat ik niet echt verder ben gegaan en dat zal ik ook nooit doen

Maar het maakt eigenlijk niet uit wat ik waarschijnlijk voor altijd zal voelen

Omdat het uiteindelijk nooit echt was

Het was gewoon een fantasie om ons te beschermen tegen de bres in de sluier, ja

En definities van liefde veranderen

Het is moeilijk te zeggen wat liefde niet is of wat het in de eerste plaats was

Vanaf het begin, op de eerste date, helemaal naar huis, tot de derde pauze

Het is moeilijk om echo's los te laten van de slechtste game die ik ooit heb gespeeld

Je vond het geweldig dat je op me kon leunen

En ik hield van wie ik dacht dat je voor mij zou zijn

Maar als je denkt dat dat betekent dat je echt van iemand houdt, dan is dat niet zo

We vallen voor projecties die we uiteindelijk nodig hebben

Het is minder een angst om zonder jou te zijn, dan een angst om alleen te zijn

Uiteindelijk zijn we echter allemaal nep, op de een of andere manier

Het is vrijwel onontkoombaar

Het is heel normaal om te morrelen, wij wispelturige minnaars

We kunnen de dieren in ons niet temmen

We proberen het te verdoezelen

Zeg tegen onszelf dat we de echte zijn, maar dat we geen serafijnen zijn

En zelfs in dit bericht is er geen betekenis

Net als ons gebrek aan echte verbinding of echte samenhang

Wat we ook in ons hoofd denken, deze overtuigingen doen er geen seconde toe

Het wordt verkeerd opgevat als iets dat beter of meer lijkt

Maar het is oppervlakkig in de kern

Onze identiteit is gebaseerd op reeksen waarnemingen, stromen van bewustzijn

Dus, hield ik van je?

De echte jij?

Ik denk niet dat er een echte jij of ik bestaat

Het is moeilijk in te schatten

Maar ik haat niet de jij die ik denk dat je bent, ik haat mezelf

Het is niet wat je deed dat me uit vorm deed buigen

Het is gewoon mijn obsessieve brein, ik ben in deze staat geboren

Dan ben ik geobsedeerd door obsessin' en kan ik niet afwijken

Of misschien kan ik dat wel

Maar ik houd mezelf in de val door op deze manier te denken

Ik denk dat ik mezelf op deze plek houd

Maar ik verdomme K

Niets lijkt te helpen, maar dat is oké

Ik heb ontslag genomen om er geen fuck om te geven dat ik vastzit en gek ben

Opgesloten in een cyclus die gewoon mijn dagen verspilt en verdrietig wordt en ontsnapt

Dan boos worden over deze fase die ik zelf in stand houd

Om vervolgens tot het besef te komen dat ik me het hele ding had voorgesteld?!

Neuken!

Alsof ik me misschien een geromantiseerde versie herinner van wat er gebeurde

Dat is een blik die je op mijn trillende gezicht had moeten zien

Ik heb misschien overdreven gereageerd toen ik wist dat mijn bijlagen slechts fantoom in basis waren

Maar het voelde alsof de vloerplanken zonder onder mijn busjes vandaan werden getrokken

spoor

Dus ik viel vrij tot ik mezelf betrapte, verloren als de hel, me afvragend wie ik verdomme ben

in dit stadium

Kan de man in de spiegel niet uitstaan ​​en kan deze woede niet aan

Of onderdruk mijn gek wordende bananen en haat het dat ik in paniek raak bij verandering

Toen werd ik twee jaar te laat wakker uit een nachtmerrie

Het voelde alsof ik twee jaar achter elkaar in een staat van mentale retrograde verkeerde

Maar het was vandaag anders

Ik werd wakker met het gevoel vandaag te leven

Nieuw voor mij en verdomd vreemd

Maar ik had een beetje vertrouwen

Alsof ik kan afmaken wat ik van plan was te maken

In plaats van bewolkt en onhandig te blijven en te breken

De waarheid blijft verhuld

Maar ik ben trots, want ook al laat ik je niet gaan

Na talloze uren wakker te zijn geweest, werd ik vanmorgen wakker wakker

(mm)

(Vanmorgen werd ik wakker wakker)