Tchau, Regina - NILL

O tempo passa e o que fica é saudade

Saudade, saudade, saudade, saudade

Ficou faltando um abraço, cê sabe

Cê sabe, cê sabe, cê sabe, cê sabe

Da nossa história ninguém viu metade

Metade, metade, metade, metade

Não disse adeus e sim te vejo mais tarde

Mais tarde, mais tarde, mais tarde, mais tarde

«Beleza, Davi eu acho que quando você chegar em casa a gente já vai tá dormindo,

tá?

Então, tem macarrão com carne moída pra você na geladeira

Só que não tá junto, tá?

Tá separado, o macarrão em uma panela e o molho na

outra que eu sei que cê gosta

Tá gostoso, pode cumê

E o bolo eu vou deixar dentro do forno que quando chegar, cê põe pra mim dentro

da geladeira, fazendo favor»

— Tira essa, tira

— Não dá pra tirar

— Por quê?

— Porque não dá pra apagar, agora tem que falar.

Se eu soltar o dedo vai enviar.

A professora é legal?

— Sim

O tempo passa e o que fica é saudade

Saudade, saudade, saudade, saudade

Ficou faltando um abraço, cê sabe

Cê sabe, cê sabe, cê sabe, cê sabe

Da nossa história ninguém viu metade

Metade, metade, metade, metade

Não disse adeus e sim te vejo mais tarde

Mais tarde, mais tarde, mais tarde, mais tarde

O tempo passa e o que fica é saudade

Saudade, saudade, saudade, saudade

Ficou faltando um abraço, cê sabe

Cê sabe, cê sabe, cê sabe, cê sabe

Da nossa história ninguém viu metade

Metade, metade, metade, metade

Não disse adeus e sim te vejo mais tarde

Mais tarde, mais tarde, mais tarde, mais tarde

«Davi, assim que cê puder, dá um… manda um „me liga“ pra eu poder falar com

você.

Mas tá tudo bem, tá?

Cá tá bem

E o pai não tá aqui não, viu?

Só que eu vou entrar três horas pro trabalho e eu tô com medo que essa

convulsão dela teja desregulada e que ela vá ter outra»

«Oi tio, eu tô com saudade»

De tijd verstrijkt en wat overblijft is verlangen

verlangen, verlangen, verlangen, verlangen

Er ontbrak een knuffel, weet je

Weet je, weet je, weet je, weet je

Niemand heeft de helft van onze geschiedenis gezien

Half, half, half, half

Ik heb geen afscheid genomen, maar ik zie je later

Later, later, later, later

«Oké, Davi, ik denk dat als je thuiskomt, we gaan slapen,

OKÉ?

Dus er staat pasta met rundergehakt voor je in de koelkast

Het is gewoon niet samen, toch?

Het is gescheiden, de pasta in een pan en de saus erin

nog een waarvan ik weet dat je die leuk vindt

Het is heerlijk, je kunt eten

En ik laat de cake in de oven en als hij aankomt, zet jij hem voor me in de oven

uit de koelkast, alstublieft»

— Neem dat weg, haal het weg

- Kan het niet uitdoen

- Omdat?

— Omdat je het niet kunt wissen, moet je nu praten.

Als ik mijn vinger loslaat, wordt het verzonden.

De leraar is cool?

- Ja

De tijd verstrijkt en wat overblijft is verlangen

verlangen, verlangen, verlangen, verlangen

Er ontbrak een knuffel, weet je

Weet je, weet je, weet je, weet je

Niemand heeft de helft van onze geschiedenis gezien

Half, half, half, half

Ik heb geen afscheid genomen, maar ik zie je later

Later, later, later, later

De tijd verstrijkt en wat overblijft is verlangen

verlangen, verlangen, verlangen, verlangen

Er ontbrak een knuffel, weet je

Weet je, weet je, weet je, weet je

Niemand heeft de helft van onze geschiedenis gezien

Half, half, half, half

Ik heb geen afscheid genomen, maar ik zie je later

Later, later, later, later

«Davi, geef me zo snel mogelijk een... stuur een "bel me" zodat ik kan praten

Jij.

Maar het is oké, oké?

Hier is het prima

En de vader is niet hier, zie je?

Maar ik ga drie uur aan het werk en ik ben bang dat dit

haar aanval is ontregeld en ze krijgt er nog een»

«Hoi oom, ik mis je»