Recycled Air - Nervus

The sea reflects the winter sun, like green leather

Recycled air, the slow descent from high heaven

The brief escape was not enough to shake the cold

Got on a plane and left her there

But I can hear her calling out to me

Across the sea

I know her name, I know her face

And she is dying to get out of me

But now I know I’m not alone, I know better

The isolation that I felt is no better

A brief escape was not enough to break the mould

Got on a plane but I stayed there

But I can hear her calling out to me

Across the sea

I know her name, I know her face

And she is dying to get out of me

But I can hear her calling out to me

Across the sea

I know her name, I know her face

And she is dying to get out, dying to get out of me

3000 words rattle round my mind

I lack the skill to deliver them

You’ve got me feeling like the guest of honour

At my own funeral, my own funeral

I couldn’t say a word

You took it in turns to be heard

While I crawled back inside

But I can hear her calling out to me

Across the sea

I know her name, I know her face

And she is dying to get out, dying to get out of me

De zee reflecteert de winterzon, als groen leer

Gerecycleerde lucht, de langzame afdaling uit de hoge hemel

De korte ontsnapping was niet genoeg om de kou van zich af te schudden

Stapte in een vliegtuig en liet haar daar achter

Maar ik hoor haar naar me roepen

Aan de andere kant van de zee

Ik ken haar naam, ik ken haar gezicht

En ze staat te popelen om uit me weg te komen

Maar nu weet ik dat ik niet alleen ben, ik weet wel beter

Het isolement dat ik voelde is niet beter

Een korte ontsnapping was niet genoeg om de mal te doorbreken

Stapte in een vliegtuig, maar ik bleef daar

Maar ik hoor haar naar me roepen

Aan de andere kant van de zee

Ik ken haar naam, ik ken haar gezicht

En ze staat te popelen om uit me weg te komen

Maar ik hoor haar naar me roepen

Aan de andere kant van de zee

Ik ken haar naam, ik ken haar gezicht

En ze staat te popelen om eruit te komen, ze staat te popelen om uit mij te komen

3000 woorden ratelen door mijn hoofd

Ik mis de vaardigheid om ze af te leveren

Je geeft me het gevoel dat ik de eregast ben

Op mijn eigen begrafenis, mijn eigen begrafenis

Ik kon geen woord zeggen

Om de beurt werd je gehoord

Terwijl ik weer naar binnen kroop

Maar ik hoor haar naar me roepen

Aan de andere kant van de zee

Ik ken haar naam, ik ken haar gezicht

En ze staat te popelen om eruit te komen, ze staat te popelen om uit mij te komen