Vida Noturna - Nelson Gonçalves

Acendo um cigarro molhado de chuva até os ossos

E alguém me pede fogo — é um dos nossos

Eu sigo na chuva de mão no bolso e sorrio

Eu estou de bem comigo e isto é difícil

Eu tenho no bolso uma carta

Uma estúpida esponja de pó-de-arroz

E um retrato meu e dela

Que vale muito mais do que nós dois

Eu disse ao garçom que quero que ela morra

Olho as luas gêmeas dos faróis

E assobio, somos todos sós

Mas hoje eu estou de bem comigo

E isso é difícil!

Ah, vida noturna

Eu sou a borboleta mais vadia

Na doce flor da tua hipocrisia

Ik steek een tot op het bot doorweekte sigaret op in de regen

En iemand vraagt ​​me om een ​​vuur - het is een van onze

Ik loop in de regen met mijn hand in mijn zak en glimlach

Ik ben goed met mezelf en dit is moeilijk

Ik heb een brief in mijn zak

Een stomme poederdons

En een portret van mij en haar

Wat veel meer waard is dan wij tweeën

Ik vertelde de ober dat ik wil dat ze sterft

Ik kijk naar de tweelingmanen van de vuurtorens

En ik fluit, we zijn helemaal alleen

Maar vandaag ben ik in orde met mezelf

En dit is moeilijk!

Ach, het nachtleven

Ik ben de sletterigste vlinder

In de zoete bloem van je hypocrisie