Orgulho - Nelson Gonçalves

Tu me mandaste embora, eu irei

Mas comigo também levarei

O orgulho de não mais voltar

Mesmo que a vida se torne cruel

Se transforme numa taça de fel

Este trapo tu não mais verás

Eu seguirei com o meu dissabor

Com a alma partida de dor

Procurando esquecer

Deus sabe bem quem errou de nós dois

E dará o castigo depois

O castigo a quem merecer

Je hebt me weggestuurd, ik zal gaan

Maar met mij zal ik ook nemen

De trots om nooit meer terug te komen

Zelfs als het leven wreed wordt

Word een kom met gal

Deze vod zie je niet meer terug

Ik ga verder met mijn ongenoegen

Met een overleden ziel van pijn

op zoek om te vergeten

God weet wie ons tweeën kwaad heeft gedaan

En hij zal later straffen

Straf voor wie het verdient