Apelo - Nelson Gonçalves

Ah, meu amor não vás embora

Vê a vida como chora

Vê que triste esta canção

Ah, eu te peço não te ausentes

Porque a dor que agora sentes

Só se esquece no perdão

Ah, minha amada, me perdoa

Pois embora ainda te doa

A tristeza que causei

Eu te suplico não destruas

Tantas coisas que são tuas

Por um mal que já paguei

Ah, minha amada, se soubesses

Da tristeza que há nas preces

Que a chorar te faço eu

Se tu soubesses um momento

Todo o arrependimento

Como tudo entristeceu

Se tu soubesses como é triste

Eu saber que tu partiste

Sem sequer dizer adeus

Ah, meu amor, tu voltarias

E de novo cairias

A chorar nos braços meus

Ah, mijn liefste, ga niet weg

Zie het leven terwijl je huilt

Zie hoe verdrietig dit lied is

Ah, ik vraag je om niet afwezig te zijn

Vanwege de pijn die je nu voelt

Je vergeet alleen in vergeving

Ach, mijn geliefden, vergeef me

Want hoewel het je nog steeds pijn doet

Het verdriet dat ik veroorzaakte

Ik smeek je, vernietig niet

Zoveel dingen die van jou zijn

Voor een kwaad dat ik al heb betaald

Ah, mijn geliefden, als je het eens wist

Van het verdriet dat in gebeden zit

Wat doe ik je huilend aan

Als je het even wist

Alle spijt

Hoe alles bedroefd was

Als je wist hoe verdrietig het is

Ik weet dat je bent vertrokken

zonder zelfs maar afscheid te nemen

Ah, mijn liefste, zou je terug willen komen

En weer zou je vallen

Huilend in mijn armen