I.O.T.A. - Need

i had this dream last night

dream.

do you still dream?

sometimes i do.

must be a glitch in the program

it’s like my mind is trying to balance itself out

so what of this dream?

i dreamt this pillar of thick darkness descending through the universe

it was dense and flowing but at the same time solid enough to touch

it was clear to me that it was made of the

same fabric feelings and thoughts are made of.

are you high?

no but i so wish i were.

now there is a part of you i could live without.

why is getting high such a bad thing anyway?

if it was so bad they would call it low

you are thinking with your brain again

you’re right i’am sorry.

growing up i was convinced that smart was the thing to be

the dream darling.

the dream.

oh yes.

this pillar of darkness was

descending in a straight line through the universe

but there are no straight lines in the universe, remember?

uncle albert proved so long long time ago.

could i just…

of course.

i' am procrastinating again

so this pillar of darkness it was descending and then at

this odd time space moment it rusted in a giant goblet of light

i could feel the darkness pushing trying to

pierce through the light but it just couldn’t

the light wasn’t trying to push back though.

it just stood there all calm and vibrating ceaselessly

the collision produced this starry blood red

dust which was slowly spreading all over the place

some of it eventually reached me and i

noticed it emitting this peculiar noise

there is no sound in the universe silly.

the big bang and all happened in complete silence

and yet there was sound.

there was a very precise one for that matter.

it was this ongoing e minor cord.

i could still hear it ringing in my head

then the dust and the noise drifted away and i

turned and saw it flying to this old barren planet

and by some miracle the moment the dust

touched the surface of the planet it became alive

forests and oceans and glaciers and

mountains emerged out of the nothingness

and animals all sorts of them

people

and then i knew

this dust was the lifeblood of this planet and of all planets

thoughts and feelings filtered through light give us life

life in e minor

love

why do you burden yourself with such things

all i see here is sophistry mixed with a bit of surrealism

surrealism?

oh come on.

you know that…

but where were you then?

i mean where were you sitting to be able to see all this?

make no mistake.

there is no seat to the universe.

you are right.

there is no seat in the universe and if there ever was

it has been empty for millennia and is absolutely

impossible for me to have been able to see all these things

but for all it’s worth for that brief

subtle moment i think that i was the universe

you think you were the universe?

come now give us a kiss and turn of

the light and put your darkness to sleep

don’t you ever remember your dreams?

no not.

for a long time i haven’t.

but what did you dream of when you could still remember?

can’t be sure but i was dreaming of freedom…

ik had deze droom vannacht

droom.

droom je nog steeds?

soms doe ik.

moet een storing in het programma zijn

het is alsof mijn geest probeert zichzelf in evenwicht te brengen

dus hoe zit het met deze droom?

ik droomde dat deze pijler van dikke duisternis door het universum neerdaalde

het was dicht en vloeiend, maar tegelijkertijd stevig genoeg om aan te raken

het was me duidelijk dat het gemaakt was van de

dezelfde stof waarvan gevoelens en gedachten zijn gemaakt.

ben je high?

nee, maar ik wou dat ik dat was.

nu is er een deel van jou waar ik zonder zou kunnen leven.

waarom is high worden eigenlijk zo erg?

als het zo erg was, zouden ze het laag noemen

je denkt weer met je hersenen

je hebt gelijk het spijt me.

toen ik opgroeide, was ik ervan overtuigd dat slim moest zijn

de droom schat.

de droom.

Oh ja.

deze pilaar van de duisternis was:

afdalend in een rechte lijn door het heelal

maar er zijn geen rechte lijnen in het universum, weet je nog?

oom albert bewees zo lang geleden.

kan ik gewoon...

natuurlijk.

ik ben weer aan het uitstellen

dus deze pilaar van duisternis daalde af en toen naar

dit vreemde tijd-ruimte-moment roestte het in een gigantische lichtbeker

ik kon de duisternis voelen duwen terwijl ik probeerde

door het licht heen prikken, maar het lukte gewoon niet

het licht probeerde echter niet terug te dringen.

het stond daar gewoon rustig en onophoudelijk vibrerend

de botsing produceerde dit sterrenbloed rood

stof dat zich langzaam overal verspreidde

een deel ervan bereikte mij uiteindelijk en ik

merkte dat het dit eigenaardige geluid maakte

er is geen geluid in het universum gek.

de oerknal en alles gebeurde in volledige stilte

en toch was er geluid.

er was trouwens een heel precieze.

het was dit doorlopende e-mineursnoer.

ik kon het nog steeds horen rinkelen in mijn hoofd

toen dreven het stof en het geluid weg en ik

draaide zich om en zag het vliegen naar deze oude onvruchtbare planeet

en door een wonder op het moment dat het stof

het oppervlak van de planeet raakte, kwam het tot leven

bossen en oceanen en gletsjers en

bergen kwamen voort uit het niets

en allerlei soorten dieren

mensen

en toen wist ik het

dit stof was het levensbloed van deze planeet en van alle planeten

gedachten en gevoelens gefilterd door licht geven ons leven

leven in e minor

Liefde

waarom belast je jezelf met zulke dingen?

alles wat ik hier zie is sofisme vermengd met een beetje surrealisme

surrealisme?

Oh kom op.

dat weet je…

maar waar was je dan?

ik bedoel waar zat je om dit allemaal te kunnen zien?

vergis je niet.

er is geen plaats voor het universum.

je hebt gelijk.

er is geen plaats in het universum en als die er ooit was

het is al millennia leeg en is absoluut

onmogelijk voor mij om al deze dingen te kunnen zien

maar voor alles is het de moeite waard voor die korte

subtiel moment dat ik denk dat ik het universum was

denk je dat je het universum was?

kom nu geef ons een kus en draai uit

het licht en breng je duisternis in slaap

herinner je je dromen nooit meer?

nee niet.

lange tijd niet.

maar waar droomde je van toen je het je nog kon herinneren?

weet het niet zeker, maar ik droomde van vrijheid...