Dressed Up - Mustard Plug

I don’t know how it started but it can’t end too soon

The way the tide is turning I think you’re singing the wrong tune

You’re addicted to an image you can never attain

The time and money spent enough to drive me insane

You’re fronting like a billboard but easier to read

An ounce of introspection is what you probably need

You don’t have care

Your bandwagon’s rolling but it’s going nowhere

I’m not buying in

You’ll be all alone

You’re all dressed up

With no place to go

I’m lookin' through the pages of a magazine

My stomach nearly turns at the images I see

A plastic persona fronts on every page

My blood starts to boil, I border on rage

Could you really be so jaded just to throw yourself away

I know what I see, cause I see it everyday

It’s so plain to see

You’re just another product, a commodity

So long ago, I knew you then

The truth be told, we were the closest of friends

And you were so much more than you’ll ever know

So much deeper than appearances show

But you traded all you had for a glossy shine

And you choke down insincerity like vintage wine

Just thinkin' back to the friend I knew

I wish that things were different cause I won’t be fooled

No more

It’s only human nature

And I’m the same way

But if I had the chance

I’d throw it all away!

Ik weet niet hoe het begon, maar het kan niet te snel eindigen

Zoals het tij keert, denk ik dat je het verkeerde deuntje zingt

Je bent verslaafd aan een beeld dat je nooit kunt bereiken

De tijd en het geld dat genoeg is besteed om me gek te maken

Je bent vooraan als een reclamebord, maar gemakkelijker te lezen

Een greintje introspectie is wat je waarschijnlijk nodig hebt

Je hebt geen zorg

Je bandwagon rolt, maar het gaat nergens heen

ik doe niet mee

Je bent helemaal alleen

Jullie zijn helemaal verkleed

Zonder plaats om naartoe te gaan

Ik blader door de pagina's van een tijdschrift

Mijn maag draait zich bijna om bij de afbeeldingen die ik zie

Een plastic persona op elke pagina

Mijn bloed begint te koken, ik grens aan woede

Zou je echt zo afgemat kunnen zijn om jezelf weg te gooien?

Ik weet wat ik zie, want ik zie het elke dag

Het is zo duidelijk om te zien

Je bent gewoon een ander product, een handelsartikel

Zo lang geleden, ik kende je toen

Eerlijk gezegd waren we de beste vrienden

En je was zoveel meer dan je ooit zult weten

Zo veel dieper dan de schijn laat zien

Maar je hebt alles wat je had ingeruild voor een glanzende glans

En je verstikt onoprechtheid als vintage wijn

Denk maar terug aan de vriend die ik kende

Ik wou dat de dingen anders waren, want ik laat me niet voor de gek houden

Niet meer

Het is maar de menselijke natuur

En ik ben op dezelfde manier

Maar als ik de kans had?

Ik zou het allemaal weggooien!