The House Carpenter - Mr. Fox

«Well met, well met,» said my own true love

Well met, well met," cried he

«I've just returned from the salt, salt sea

And all for the love of thee.»

«I could have married the King’s daughter dear

And she would have married me

But I have forsaken her crowns of gold and store

All for the love of thee.»

«Oh, will you forsake your house carpenter

And go along with me?

I’ll take you to where the grass grows green

To the banks of the salt sea.»

She picked up her little babe

Kisses gave him three

Said «Stay right here with my house carpenter

And keep him good company.»

Well, they’d not been gone but about two weeks

I knew it was not three

When this fair lady began to weep and moan

And she wept most bitterly

Are you weeping for your silver and gold

Are you weeping for your store?

Or are you weeping for your house carpenter

That you never shall see no more

«A curse, a curse to the sailor,» she cried

«A curse, a curse,» she swore

«You robbed me of my darlin' little babe

«That I shall never see no more.»

They had not been on the ship three weeks

I’m sure it was not four

When there came a leak in the bottom of the ship

And sank them for to rise no more

"Goed ontmoet, goed ontmoet," zei mijn eigen ware liefde

Goed ontmoet, goed ontmoet," riep hij

«Ik ben net terug van de zoute, zoute zee

En dat allemaal uit liefde voor jou.»

'Ik had kunnen trouwen met de dochter van de koning, schat

En ze zou met mij zijn getrouwd

Maar ik heb haar gouden kronen en voorraad in de steek gelaten

Allemaal uit liefde voor jou.»

«Oh, wil je je huistimmerman in de steek laten

En ga met me mee?

Ik neem je mee naar waar het gras groen wordt

Naar de oevers van de zoute zee.»

Ze pakte haar kleine schat op

Kisses gaf hem er drie

Zei: "Blijf hier bij mijn huistimmerman

En houd hem goed gezelschap.»

Nou, ze waren nog maar ongeveer twee weken weg

Ik wist dat het geen drie waren

Toen deze mooie dame begon te huilen en te kreunen

En ze weende bitterlijkst

Huil je om je zilver en goud

Huil je om je winkel?

Of huil je om je huistimmerman

Dat je nooit meer zult zien

«Een vloek, een vloek voor de zeeman,» riep ze

'Een vloek, een vloek', zwoer ze

'Je hebt me beroofd van mijn lieve kleine schat

"Dat ik nooit meer zal zien."

Ze waren drie weken niet op het schip geweest

Ik weet zeker dat het geen vier waren

Toen er een lek in de bodem van het schip kwam

En bracht ze tot zinken om niet meer op te staan