Queen Wolf - Moon Tooth

In my den

On the outskirts of density

The fools use miles to keep the wise at bay

And they think they’re safe

But for She

And they won’t speak Her name

Like a bad joke the horns sound

Hits like a dull cloud

As some poor son of a «don't know how» sets out

And the scent’s out

Slash

Dust

They should have learned

If there was ever a reason not to stay here alone

Oh, and it’s like a bad itch

Maybe She could be

What I need

So let’s see

I gathered up all my holy books

O, my holy ink and paper

I burned them all

Stripped naked and I set out

And the scent’s out

I am hunger, I am thirst

Where I bite, I hold till I die

I can fast a hundred years

I can lie a hundred nights on the ice and not freeze

I can drink a river of blood and not burst

Now tell me, who comes to disturb me?

She spoke with a voice colder than a grave

But sure as stone, I held my gaze

I said I can make an inch a mile

I am the outcast, the truth-lie

I paint with ghosts

I am any and every meaning in life

I am black blood

I am deeper than dying

I am not here to conquer

I am here

The kill at her breath was a perfume

There was no denying that we belonged to each other

So what do gods do on equal ground?

They don’t suffer any will but their own

And so they went forth into stories told

In mijn studeerkamer

Aan de rand van dichtheid

De dwazen gebruiken mijlen om de wijzen op afstand te houden

En ze denken dat ze veilig zijn

Maar voor She

En ze zullen haar naam niet uitspreken

Als een slechte grap klinken de hoorns

Klopt als een doffe wolk

Zoals een arme zoon van een «weet niet hoe» uiteenzet

En de geur is eruit

Schuine streep

Stof

Ze hadden moeten leren

Als er ooit een reden was om hier niet alleen te blijven

Oh, en het is als een slechte jeuk

Misschien zou ze kunnen zijn

Wat ik nodig heb

Laten we eens kijken

Ik heb al mijn heilige boeken verzameld

O, mijn heilige inkt en papier

Ik heb ze allemaal verbrand

Naakt uitgekleed en ik ging op weg

En de geur is eruit

Ik heb honger, ik heb dorst

Waar ik bijt, houd ik vast tot ik sterf

Ik kan honderd jaar vasten

Ik kan honderd nachten op het ijs liggen en niet bevriezen

Ik kan een rivier van bloed drinken en niet barsten

Vertel me eens, wie komt me storen?

Ze sprak met een stem die kouder is dan een graf

Maar zeker als steen, ik hield mijn blik vast

Ik zei dat ik een centimeter per mijl kan maken

Ik ben de verschoppeling, de waarheidslieveling

Ik schilder met geesten

Ik ben elke betekenis in het leven

Ik ben zwart bloed

Ik ben dieper dan doodgaan

Ik ben hier niet om te veroveren

Ik ben hier

De moord op haar adem was een parfum

Het viel niet te ontkennen dat we bij elkaar hoorden

Dus wat doen goden op gelijke grond?

Ze ondergaan geen andere wil dan die van henzelf

En dus gingen ze verder met het vertellen van verhalen