Hooded Hawks - Mook

Hooded hawks in the night, perched on city stoops

Still as silence in the dark, killers of the avenue

The tempest bird with his shrill is blinded by his broken will

The quiet scream of death ignites the oil sky

Creation sounds the people switch their menaced faces

Like pigeons in feeding circles that are the same in all places

With cynical eye, I, hooded hawk swoop a deadly descent into darkness and soot

And the quiet scream of death ignites the oil sky

I am lost and forgotten, falling from the sky

Like a hooded hawk in the night waiting to die

I am lost and forgotten, falling from the sky

Like a hooded hawk in the night

Haviken met een kap in de nacht, neergestreken op stoepen in de stad

Nog steeds als stilte in het donker, moordenaars van de avenue

De stormvogel met zijn schrille wordt verblind door zijn gebroken wil

De stille schreeuw van de dood doet de olielucht ontbranden

Scheppingsgeluiden wisselen de mensen hun dreigende gezichten

Zoals duiven in voercirkels die overal hetzelfde zijn

Met cynisch oog duik ik, havik met een kap, een dodelijke afdaling in duisternis en roet

En de stille schreeuw van de dood ontsteekt de oliehemel

Ik ben verloren en vergeten, vallend uit de lucht

Als een havik met een kap in de nacht wachtend om te sterven

Ik ben verloren en vergeten, vallend uit de lucht

Als een havik met een kap in de nacht