Stanco - Mistico

E sono senza sghei

E c’ho più cazzi di Sasha Grey

Esco di fretta nel vento che affetta come una baionetta

Lei esce e non mi parla

L’aspetto tutto il giorno come il giro d’Italia

Nella casella luce e gas

Per pagarle faccio magie, Giucas

Per ognuno dei nostri litigi

Vorrei portarti sul Tamigi o a Parigi

Ma tempo e soldi mi sono nemici

Facciamo Cesenatico, che ne dici?

Ma quanto ci facciamo male?

Anche se questa guerra è civile

La differenza è sottile ma letale

Come tra il curaro e il curare

Io ricordo la voce che ogni volta ci dice

Voi no, e le grida infinite ma alla fine lei tace

O no, e le porte sbattute e le storie finite

Sono, come per sempre, sono

Come per sempre, solo che

Io sono un po' stanco

Di fare l’invitato imbucato in questo mondo che m'è stato dato

Io sono un po' stanco

Di fare l’invitato imbucato in questo mondo che m'è stato dato

Per difesa certo, uno su tre in Italia guarda ancora studio aperto

Saperlo ti colpisce in una volta

Come dopo un gelato un attacco di sciolta

Che sia chiaro come l’aria

Salto la tua noia come con la naja

Però è meglio se non mi imiti

Me ne sbatto del cazzo ciò dei lividi

E vado in giro con la banda

Sono quello che guarda, quello sbanda con la panda

Che da sopra 'sto catorcio

Io mi sento come in Francia, re Giorgio

Io ricordo la voce che ogni volta ci dice

Voi no, e le grida infinite ma alla fine lei tace

O no, e le porte sbattute e le storie finite

Sono, come per sempre, sono

Come per sempre, solo che

Io sono un po' stanco

Di fare l’invitato imbucato in questo mondo che m'è stato dato

Io sono un po' stanco

Di fare l’invitato imbucato in questo mondo che m'è stato dato

Io sono un po' stanco

Io sono un po' stanco

Io ricordo la voce che ogni volta ci dice

Voi no, e le grida infinite ma alla fine lei tace

O no, e le porte sbattute e le storie finite

Sono, come per sempre, sono

Come per sempre, solo che

Io sono un po' stanco

Di fare l’invitato imbucato in questo mondo che m'è stato dato

Io sono un po' stanco

Di fare l’invitato imbucato in questo mondo che m'è stato dato

En ze zijn onberispelijk

En ik heb meer pikken dan Sasha Gray

Ik haast me naar buiten in de wind die snijdt als een bajonet

Ze gaat naar buiten en praat niet tegen me

Ik kijk er de hele dag naar uit, net als de Ronde van Italië

In de elektriciteits- en gaskast

Om ze te betalen doe ik aan magie, Giucas

Voor elk van onze gevechten

Ik wil je graag meenemen naar de Theems of naar Parijs

Maar tijd en geld zijn mijn vijanden

Laten we Cesenatico doen, wat zeg je ervan?

Maar hoeveel doen we onszelf pijn?

Zelfs als deze oorlog burgerlijk is

Het verschil is subtiel maar dodelijk

Zoals tussen curare en cure

Ik herinner me de stem die ons elke keer vertelt

Niet jij, en het eindeloze gehuil, maar uiteindelijk zwijgt ze

Of niet, en de deuren sloegen dicht en de verhalen eindigden

Ik ben, zoals altijd, ik ben

Zoals voor altijd, alleen dat

ik ben een beetje moe

Om een ​​gast te zijn stortte neer in deze wereld die mij is gegeven

ik ben een beetje moe

Om een ​​gast te zijn stortte neer in deze wereld die mij is gegeven

Ter verdediging kijkt natuurlijk een op de drie in Italië nog steeds naar een open studio

Wetende dat het je meteen opvalt

Zoals na een ijsje, een aanval van smolt

Laat het zo helder zijn als lucht

Ik sla je verveling over zoals bij de naja

Maar het is beter als je me niet imiteert

Ik geef niks om blauwe plekken

En ik ga rond met de band

Ik ben degene die toekijkt, degene die uitwijkt met de panda

Dat van boven deze rotzooi

Ik voel me als in Frankrijk, koning George

Ik herinner me de stem die ons elke keer vertelt

Niet jij, en het eindeloze gehuil, maar uiteindelijk zwijgt ze

Of niet, en de deuren sloegen dicht en de verhalen eindigden

Ik ben, zoals altijd, ik ben

Zoals voor altijd, alleen dat

ik ben een beetje moe

Om een ​​gast te zijn stortte neer in deze wereld die mij is gegeven

ik ben een beetje moe

Om een ​​gast te zijn stortte neer in deze wereld die mij is gegeven

ik ben een beetje moe

ik ben een beetje moe

Ik herinner me de stem die ons elke keer vertelt

Niet jij, en het eindeloze gehuil, maar uiteindelijk zwijgt ze

Of niet, en de deuren sloegen dicht en de verhalen eindigden

Ik ben, zoals altijd, ik ben

Zoals voor altijd, alleen dat

ik ben een beetje moe

Om een ​​gast te zijn stortte neer in deze wereld die mij is gegeven

ik ben een beetje moe

Om een ​​gast te zijn stortte neer in deze wereld die mij is gegeven