Napping Under the Echo Tree - Milo, Kenny Segal

When I was boxing with Vallejo in Albany Park

It’s already dark, and I’m scared of that

Or was it with Hank Dumas in Oakland

By the lake where I openly argued with my fates

Coin purse bulging, loin cloth bulging

How is it these words are my ointment still?

Measuring years by tooth decay

And ruthless stratagems played

In the game of knights

I would describe myself as the Yoshimitsu of Boyle Heights

Most boastful over bowls of rice

Like I’m Caesar with the soul of…

It’s just a feeling, really

That being who has her being and pointing at what is

Admittedly I stare at her finger’s soul

Herein defined is that in which spirit has its being

Soul power, soul power, soul power

This is the green horse for rap

I’m putting my money on the green horse for rap

Listen, the beginning is the illusion

It is the iron veil concealing the origin

But here I am with a key

This is protected

Steadfast, intimate concentration

I’ve been gathering

Gathering more and more of the lesson-less

In the wastelands, gathering, waning

In my being, gathering everything’s constant intention

That how-did-he-say «gathered, all gathering thinking that recalls»

That devotional organ, my memory, I remember

The riddle written on my rib cage

The eternal recurrence of the same

The being of all becoming

The hammer and the heaviest thought banged into absurdity

I wasted my life microwaving jalapeno poppers

A love song for whom socks represent eudaimonia

Toen ik aan het boksen was met Vallejo in Albany Park

Het is al donker en daar ben ik bang voor

Of was het met Hank Dumas in Oakland?

Bij het meer waar ik openlijk ruzie maakte met mijn lot

Portemonnee uitpuilend, lendendoek uitpuilend

Hoe komt het dat deze woorden nog steeds mijn zalf zijn?

Jaren meten aan de hand van tandbederf

En meedogenloze krijgslisten gespeeld

In het spel van ridders

Ik zou mezelf omschrijven als de Yoshimitsu van Boyle Heights

Meest opschepperig over kommen rijst

Alsof ik Caesar ben met de ziel van...

Het is gewoon een gevoel, echt waar

Dat wezen die haar wezen heeft en wijzend op wat is

Toegegeven, ik staar naar de ziel van haar vinger

Hierin wordt gedefinieerd dat waarin de geest zijn wezen heeft

Zielkracht, zielskracht, zielskracht

Dit is het groene paard voor rap

Ik zet mijn geld op het groene paard voor rap

Luister, het begin is de illusie

Het is de ijzeren sluier die de oorsprong verbergt

Maar hier ben ik met een sleutel

Dit is beveiligd

Standvastige, intieme concentratie

Ik ben aan het verzamelen

Steeds meer van het lesloze verzamelen

In de woestenij, verzamelen, afnemen

In mijn wezen, het verzamelen van de constante intentie van alles

Dat hoe-zei-hij-zegt «verzameld, alle verzamelde gedachten die herinneren»

Dat devotionele orgel, mijn geheugen, herinner ik me

Het raadsel geschreven op mijn ribbenkast

De eeuwige herhaling van hetzelfde

Het zijn van al het worden

De hamer en de zwaarste gedachte sloegen in absurditeit

Ik heb mijn leven verspild met jalapenopoppers in de magnetron

Een liefdeslied voor wie sokken eudaimonia vertegenwoordigen