Atalet - Milis

Kararım kesin, yardım eli beklemiycem

Artık endişemi kabullendim, geçmiş günlerimden

Tecrübeli, gibi düşünsemde tam olarak değil

Ona yakın, «yüzde altmış» desem;

o biraz daha iyi

Ama genede, şüphelerim tetiklerken kaygımı

Daha sade zihin vede korkusuzluk arzularım

Hayattan, sonuç belli kurtaramam paçayı

Aksi halde inan bana, kaçamazsam yanarım

Bi düşün!

On yedi’de bölünürken uykuların

«Yirmi yedi nasıl olur?

Naparım ben?»

korkusuyla

Zevk aldığım hiç bişey yok, bu dinlediğin de alışkanlık

Ölmediğimden kaydediyom, üzgün vede amaçsızca

Kızmasın, bana dair beklentisi olan varsa

Çünkü, hiç bi' zaman söz vermedim hatta

Hep kaçamak cevaplarla geçiştirdim olayları

Anla!

Bu halim çok duyarsız anla

Konu kilit bu iş benle ilgiliyken tamamen hem

Kim bilir, sakladığım bişeyler de vardır hala

Tedavisi ilaç değil, kutu kutu çekmecemde

Ölmedikçe geçmicek bu, ölmüyom ben zorlasamda

Kimsesiz, daha zor ama dahi naif bi' hayatı

Yaşıyom, evrenin bi' oyunu bu baktığımda

Eşit seçenekli, kimsenin bilmediği

Tahmin bile etmeden, izlediği, gizemli bi' sona

Gidişini, süslüyo bu küçük mutluluklar

Alışveriş, keza tatlı soslu parçacıklar

Hiçte bile, bulaşmadım deyip kandırırsam

Tükür bana, bu raddeden sonra arınamam

«Neden?»

dersen, haklı bulduğum, sebeplerim var

Kaygılarım nüksederken sabit kalamam

Kafa dağıtmam gerek, ütopyana, dahi olup

Dünya benden büyük, bu seferlik unutcam bunu

Kendi çözümüm, yapmam gerek varmış gibi gücüm

Başka türlü, düzelmiyo kaçıp kendim gördüm

Ölüm tek yol, en azından kendim için

Bi' gün duyduğunda bunu Milis yapmış dersin

Konu kilit bu iş benle ilgiliyken tamamen hem

Kim bilir, sakladığım bişeyler de vardır hala

Tedavisi ilaç değil, kutu kutu çekmecemde

Ölmedikçe geçmicek bu, ölmüyom ben zorlasamda

Gerçekleri saklamıyom bilmediğin şeyler

Üstesinden gelmek için, direttim ben dersem eğer

Bi' önceki ne inanmayan pas geçicek bunu ama

İnanan da benden değil tanıdıklar sahte

Mijn beslissing is definitief, ik wacht niet op een helpende hand

Ik heb mijn angst nu geaccepteerd, van mijn afgelopen dagen

Ervaren, niet precies wat ik denk

Bijna tien, als ik zeg "zestig procent";

hij is een beetje beter

Maar toch werd mijn angst veroorzaakt door mijn twijfels.

Mijn verlangen naar een eenvoudigere geest en onbevreesdheid

Ik kom niet weg met het leven, het resultaat is zeker

Geloof me anders, als ik niet kan ontsnappen, zal ik verbranden

Denk er over na!

Terwijl je slaap op je zeventiende wordt verdeeld

'Wat dacht je van zevenentwintig?

Wat ben ik aan het doen?"

in angst

Er is niets waar ik van geniet, het is een gewoonte als je luistert

Ik spaar omdat ik niet dood, verdrietig en doelloos ben

Wees niet boos, als iemand verwachtingen over mij heeft

Want ik heb het niet eens beloofd

Ik gaf dingen altijd door met ontwijkende antwoorden.

Begrijpen!

Deze toestand van mij is erg ongevoelig, begrijp je

Het onderwerp staat centraal, terwijl deze baan over mij gaat, is het volledig

Wie weet zijn er nog dingen die ik verberg

De remedie is geen medicijn, de doos ligt in mijn la

Dit gaat pas over als ik sterf, ik sterf niet, zelfs niet als ik het forceer

Een eenzamer, moeilijker maar zelfs naïef leven

Ik leef, dit is een spel van het universum als ik ernaar kijk

Gelijke keuze, niemand weet het

Zonder zelfs maar te raden, keek hij naar een mysterieus einde.

Deze kleine gelukjes versieren je vertrek

Winkelen, evenals zoete sausdeeltjes

Zelfs als ik je bedrieg door te zeggen dat ik niet besmet ben

Spuug op me, na dit punt kan ik niet meer gezuiverd worden

"Waarom is dat?"

Als je zegt, heb ik redenen waarvan ik denk dat ze juist zijn

Ik kan niet stil blijven zitten als mijn angst terugvalt

Ik moet mijn hoofd leegmaken, utopie, genie

De wereld is groter dan ik, deze keer zal ik het vergeten

Mijn eigen oplossing, mijn kracht alsof het moet

Anders kan ik het niet repareren, ik rende weg en zag het zelf

De dood is de enige weg, althans voor mezelf

Als je het op een dag hoort, zul je zeggen dat de militie het heeft gedaan.

Het onderwerp staat centraal, terwijl deze baan over mij gaat, is het volledig

Wie weet zijn er nog dingen die ik verberg

De remedie is geen medicijn, de doos ligt in mijn la

Dit gaat pas over als ik sterf, ik sterf niet, zelfs niet als ik het forceer

Ik verberg de waarheid niet, dingen die jij niet weet

Om er overheen te komen, stond ik erop als ik het zei

Wie niet in de vorige gelooft, zal deze maar passeren

Degenen die geloven zijn niet van mij, maar kennissen zijn nep