As I Walk - Mike Farris

Daddy’s gone away in the equinox of summertime

And all I see is a haze of things to come

And mama she is dancing with a candle in her hand

Cause she knows that I, I’ve got to come home

These times aren’t easily forgotten, oh, no…

As I walk I wear the sun upon my face

It’s true I don’t worry much about time or place

I’ve got some memories in my pocket that I never look at

Besides, you never called and I’m cool with that

In my own peculiar way

May be yesterday was just what I need to show me the way

Where I could be like you and just close my eyes and run

Little brother, he’s asking, if he is old enough to die

Because he’s done his time

As I walk I wear the sun upon my face

It’s true I don’t worry much about time or place

I’ve got some memories in my pocket that I never look at

Besides, you never called and I’m cool with that

In my own peculiar way

Daddy’s gone away

But now he’s living with the unforgiven

I can feel it his battle’s just begun

He drinks black coffee ___

Spends his day out on the run

I wish I could tell him how much I pray

Each and every day he’d come back

But in a way

I walk I wear the sun upon my face

It’s true I don’t worry much about time or place

I’ve got some memories in my pocket that I never look at

Besides, you never called and I’m cool with that

In my own peculiar way

Papa is weggegaan tijdens de equinox van de zomer

En alles wat ik zie is een waas van dingen die komen gaan

En mama, ze danst met een kaars in haar hand

Omdat ze weet dat ik, ik naar huis moet komen

Deze tijden worden niet snel vergeten, oh, nee...

Terwijl ik loop, draag ik de zon op mijn gezicht

Het is waar dat ik me niet veel zorgen maak over tijd of plaats

Ik heb wat herinneringen in mijn zak waar ik nooit naar kijk

Trouwens, je hebt nooit gebeld en daar ben ik cool mee

Op mijn eigen bijzondere manier

Misschien was gisteren precies wat ik nodig had om me de weg te wijzen

Waar ik zou kunnen zijn zoals jij en gewoon mijn ogen sluiten en rennen

Broertje, hij vraagt ​​of hij oud genoeg is om te sterven

Omdat hij zijn tijd heeft uitgezeten

Terwijl ik loop, draag ik de zon op mijn gezicht

Het is waar dat ik me niet veel zorgen maak over tijd of plaats

Ik heb wat herinneringen in mijn zak waar ik nooit naar kijk

Trouwens, je hebt nooit gebeld en daar ben ik cool mee

Op mijn eigen bijzondere manier

Papa is weg

Maar nu leeft hij met degenen die niet vergeven zijn

Ik kan voelen dat zijn strijd net is begonnen

Hij drinkt zwarte koffie ___

Brengt zijn dag door op de vlucht

Ik wou dat ik hem kon vertellen hoeveel ik bid

Elke dag kwam hij terug

Maar in zekere zin

Ik loop, ik draag de zon op mijn gezicht

Het is waar dat ik me niet veel zorgen maak over tijd of plaats

Ik heb wat herinneringen in mijn zak waar ik nooit naar kijk

Trouwens, je hebt nooit gebeld en daar ben ik cool mee

Op mijn eigen bijzondere manier