Le manège - Menelik

La terre tourne, tout autour je cours

Tranquille celui qui tombe à pic pour elle se pique d’amour

Je me lève un matin, dieu que je me sens bien

Dehors une journée ensoleillée me tend ses mains

La berge s’anime, la rosée l’illumine

Les brumes du matin fument s'évaporent emportant mon spleen

J’enfile mes bottes de sept lieues MNLK décolle

Tel un papillon sans pavillon je prends mon envol

Vole, vole, vole, vole

Je montre le chemin, je guide telle une luciole

La terre s'éloigne, les oiseaux à moi se joignent

Je tire ma révérence, délaisse la foire d’emopoigne

La terre tourne, tout autour je cours

La terre tourne tout autour je cours

C’est inouï comme les pensées d’une vie en dirigent le cours

Je suis seul, libre, du système je m’affranchis

J’oublie la gâchette qui sans cesse fauche la vie, quel gâchis

Pourquoi s’asseoir, tant de choses à voir

Je ne peux me résoudre à écourter l’histoire

Le soleil donne je me pose, repose mes ailes d’Icare

Le sol est sec, dur, craquelé de toutes parts

Le bonheur respire aussi fort ici qu'à Nampa

L’eau manque ici et là mais la vie prend le pas

La beauté de la rose des sables dégage un parfum délicieux

Le jour baisse, me blesse à nouveau je reprends les cieux

La terre tourne tout autour je cours

Je fuis le vacarme qu’affectionnent les sourds

Le vert que le brun chasse, l’automne à l'été fait place

Le ciel se voile recouvre la terre d’un manteau de glace

Je me sens bien

Avec le combo premier, le Damier toujours au point

Hum, malgré moi encore une fois on m’aspire

La résurrection est un passage à ne pas franchir

Je balaie l’obscur tentant de trouver le jour

Loin des thèmes stériles sur lesquels l’humain discourt

L’horizon m’appelle, je m’enfonce dans le bleu

La terre tourne, je cours comme un enfant heureux

De aarde draait, ik ren overal om me heen

Kalmeer wie voor haar valt, wordt verliefd

Ik word op een ochtend wakker, god, ik voel me goed

Buiten reikt een zonnige dag naar mij

De kust komt tot leven, de dauw verlicht hem

Ochtendmist rook verdampt en neemt mijn milt weg

Ik trek mijn zevenmijlslaarzen aan. MNLK gaat van start

Als een vlagloze vlinder vlieg ik

Vlieg, vlieg, vlieg, vlieg

Ik wijs de weg, ik leid als een vuurvliegje

De aarde beweegt weg, de vogels sluiten zich bij mij aan

Ik buig uit, verlaat het vuistgevecht

De aarde draait, ik ren overal om me heen

De aarde draait om ik ren

Het is verbazingwekkend hoe de gedachten van een leven zijn koers bepalen

Ik ben alleen, vrij, van het systeem bevrijd ik mezelf

Ik vergeet de trigger die het leven blijft maaien, wat een verspilling

Waarom zitten, zoveel te zien

Ik kan mezelf er niet toe brengen om het verhaal kort te maken

De zon geeft me rust, laat mijn Icarus-vleugels rusten

De grond is droog, hard, overal gebarsten

Geluk ademt hier net zo sterk als in Nampa

Water ontbreekt hier en daar, maar het leven neemt het over

De schoonheid van de zandroos verspreidt een heerlijke geur

De dag valt, doe me weer pijn, ik neem de lucht terug

De aarde draait om ik ren

Ik ren weg van het lawaai waar doven van houden

Het groen dat het bruine verjaagt, de herfst maakt plaats voor de zomer

De bewolkte hemel bedekt de aarde met een mantel van ijs

ik voel mij goed

Met de eerste combo, het dambord nog steeds in focus

Hum, ondanks mezelf word ik weer eens naar binnen gezogen

Opstanding is een pas die je niet mag overschrijden

Ik veeg het donker weg en probeer de dag te vinden

Ver van de steriele thema's waarover mensen praten

De horizon roept me, ik zak weg in het blauw

De aarde draait, ik ren als een gelukkig kind